Life improvement

Tips voor beginnende wereldverbeteraars

Oftewel: wat ik leerde van vegetariër worden 

Ik weet niet of mensen die mij niet volgen op Twitter dit weten, maar ik ben vegetariër. Ik heb nooit echt de drang gevoeld om daarover te praten. Sterker nog: ik vind het vaak zelfs irritant om erover te praten. Iedere keer dat ik er (gedwongen) over moet beginnen, krijg ik vragen. Een groot deel van die vragen komt niet uit oprechte interesse, eerder uit verbijstering of met de gedachte “waarom doe je zo moeilijk?” Daardoor voel ik me altijd zo’n persoon die anderen haar levensstijl wil opdringen, ook al is dat niet zo. En dat ga ik dus ook lekker niet doen in deze blogpost. Ik besloot vegetariër te worden omdat het goed voelt en daarom ben ik dus nu vegetariër. No big deal.  Maar nu schrijf ik er dus toch over. Niet over het vegetariër zijn zelf, maar wel wat ik heb geleerd van het hele proces!

Werk vanuit het principe “alle beetjes helpen”

Again, ik ga er niet te diep op in, maar op gegeven moment had ik het punt bereikt waarop ik dacht: ja, nu is het moment. Ik ga het gewoon proberen. Iedere week zonder vlees is weer een week zonder vlees. En als het niet lukt, of ik heb er geen zin meer in, dan kap ik er weer mee. Nou, zoals je misschien wel weet, ben ik er niet mee gekapt, en dat ben ik de komende tijd ook zeker niet van plan. Ook al vind ik het nog wel eens lastig, want ik vind vlees dus wél lekker (vooral carpaccio en barbecue en zo, die slavink totaal niet) Maar juist doordat ik er zo relaxt in stond, was het uiteindelijk denk ik makkelijker. Ik kwam er namelijk gaandeweg achter dat dit écht is wat ik wil.

Dit doe ik nu ook met andere dingen voor een beter milieu. Ik neem al een aantal jaar overal een plastic tasje mee naartoe, stop restjes in plastic bakjes in plaats van wegwerpzakjes, gebruik douchegels die lang meegaan en ik scheid papier en glas. Maar soms heb je losse tomaten die even in een zakje moeten. Of koop je een keer avocado’s uit Zuid-Afrika. Eigenlijk zou ik plastic ook moeten scheiden, maar dat wordt op één of andere manier alleen in het centrum ingezameld. Op gegeven moment houdt het ook op. Alleen, juist door het in kleine stapjes te doen, is het uiteindelijk makkelijker om vol te houden.

Trek je niet te veel aan van de extremen

Je hebt altijd van die zure mensen, vooral op internet, die zeggen dat je het niet goed genoeg doet. Of van die vervelende ooms op verjaardagen (die ik overigens niet heb, en dat zeg ik niet alleen omdat er een kans is dat mijn ooms mijn blog lezen, maar ook omdat het echt zo is). Want je kunt altijd nog meer scheiden en nog een minuut korter douchen en alleen maar groente uit Nederland eten. En als je iedere dag kaas eet, heeft vegetarisch eten ook helemaal niet zo veel zin.

Natuurlijk hebben deze mensen gelijk: het kan altijd nog iets beter. En je kunt jezelf ook altijd blijven verbeteren, en blijven leren van alle mensen om je heen. Toch blijf ik erbij: de enige die kan bepalen hoe jij het aan moet pakken, ben jijzelf. Als je geen zin hebt om Cowspiracy te kijken: niet doen. Als je je goed voelt bij hoe jij het op dat moment doet: lekker houden zo!

Wees niet bang om fouten te maken

Als je eens per ongeluk iets doet wat niet helemaal binnen je principes past, is dat jammer, maar daardoor is niet meteen al je harde werk verpest. Misschien voelt het als falen of krijg je er stomme opmerkingen over. Laatst las ik een goed stuk in de Volkskrant over niet-vegetariërs die iedere kans aangrijpen om jou te wijzen op inconsequent gedrag, terwijl jij überhaupt al veel beter bezig bent dan zij. Dit komt doordat mensen consequentie waarderen boven alles. Dit maakt het misschien lastig om fouten te maken (wat ergens ook wel weer zijn voordelen heeft) maar laat je daardoor niet uit het veld slaan!

(Sorry als je het niet kunt lezen omdat je geen abonnee bent. Misschien krijg je het toevallig cadeau, you never know. Het staat ook op Blendle.)

Doe het op je eigen tempo (en doe wat je kunt)

Eigenlijk komen bovenstaande tips op hetzelfde neer: neem je tijd. Het gaat verkeerd als je daardoor juist gedemotiveerd blijft, of het niet meer vol te houden valt. Al die regels in één keer. Het is niet als met afvallen of wat voor verandering dan ook doorvoeren: het werkt niet om in één keer alleen maar gezond te eten en drie keer per week een uur in de sportschool te staan. Zo ga je het niet volhouden. Als iets niet goed voelt, of je hebt een keer geen zin om jezelf te verantwoorden (dat hoeft trouwens nooit, maar dat is een ander verhaal) en maar gewoon eet wat er op tafel wordt gezet, is dat ook prima.

Ik heb ook nog een paar keer vlees gegeten. Soep van mijn oma en bami van mijn vader waar ik niet alle kleine stukjes vlees uit kon vissen, bijvoorbeeld (maar ja, als ik het niet aan mijn nichtjes kan geven wordt het weggegooid, en oma gaat voor mij niet minder vlees kopen, dus wat maakt het dan uit? Dit is nog steeds mijn allergrootste dilemma als vegetariër. Maar goed, dat is ook weer een ander verhaal).

Lees en praat erover

Je loopt altijd wel tegen bepaalde dingen aan als je zo’n verandering in je levensstijl probeert door te voeren. Het is makkelijker om daar met lotgenoten over te praten, maar die zijn er niet altijd. Gelukkig is er altijd nog het internet! Ik heb veel op social media en blogs rondgeneusd en ook wel op fora. Je kunt echt werkelijk alles vinden en waarschijnlijk nog veel meer. Natuurlijk is niet alles op het internet waar en moet je al-tijd kritisch blijven. Toch kun je van ervaringsdeskundigen vaak het meeste leren!

Ik weet niet of ik zonder het bloggen (en lezen van andere blogs) ooit op het idee was gekomen om vegetarisch te gaan eten. Ik kan nou niet zo snel mensen buiten mijn blogomgeving bedenken met wie ik hierover zou praten. Door gesprekken met Maaike en een interview over veganisme met Emilia dat ik afgelopen jaar deed voor mijn studie ben ik er zeker serieuzer over na gaan denken. En ja, dat gaat misschien meer over veganisme, maar je moet ergens beginnen.

Geniet ervan

Ik probeer mijn leven op deze manier zo leuk mogelijk te maken. Door vegetarisch te eten kan ik een heleboel nieuwe producten en recepten proberen. Peulvruchten zijn eigenlijk hartstikke lekker en ik ga eens verder dan mijn standaard keuzes qua bijvoorbeeld groente en broodbeleg. Als je me een jaar geleden had verteld dat ik vrolijk linzen, hummus en tofu (oké, van dat laatste ben ik nog niet écht overtuigd) zou eten, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Ik heb echt het gevoel alsof ik hierdoor beter heb leren koken en creatiever ben geworden in de keuken.

En misschien nog het grootste voordeel: mijn keuzes worden een hoop beperkt. Ik ben een ramp in kiezen en weet dat ik bij veel broodjeszaken dus gewoon de mozzarella-pesto-tomaat moet bestellen, want ik hou niet van andere kaas als het gewoon op een broodje zit. Prima. Bij de wel wat hippere dingen geniet ik dus wel van mijn hummus en gegrilde groenten, haha.

 

Ik heb nu vooral vegetarisme als voorbeeld genomen, maar ik denk dat deze tips om meerdere dingen toepasbaar zijn. Veganistisch leven, beter zijn voor het milieu, misschien leven volgens een politiek standpunt (feminist worden). Zulke dingen zijn nooit makkelijk en een groot deel van je omgeving zal waarschijnlijk niet direct achter je staan. 

6 Reacties

  • Beantwoorden
    Vivian
    18 mei 2016 op 14:44

    Wat een mooi stuk! Ik denk dat dit inderdaad ook prima opgaat voor andere manieren om de wereld te verbeteren: zolang het voor jou goed voelt en je het op jouw manier kunt doen, maakt de rest niet echt uit.

  • Beantwoorden
    Maaike
    18 mei 2016 op 15:23

    Haha, ik moest lachen om ‘misschien krijg je het wel cadeau’ – maar helaas (ik moet nog steeds die code of zo aan m’n ouders vragen, of het gewoon in de krant lezen natuurlijk). Hoe dan ook, ik vind het ook echt superstom dat grote steden bijna geen plastic scheiden. Hier staan toevallig wel plasticcontainers, maar helemaal niet op veel plekken en ik denk ook niet dat veel mensen weten dat ze er zijn. En dan mag er ook nog eens geen blik bij (mag bij papa en mama wel). Dus, dat moest ik even kwijt, haha. Verder: vet goede blogpost! Hoewel ik zelf heel erg van het cold turkey-gedoe ben, is het voor iedereen gewoon verschillend. En dat hoort ook. :)
    PS. Die slavink vond ik altijd wel lekker, hoor. Op het gourmet en zo. Ah. PPS. Oh, en ik moet ook nog tofu leren eten. Vind tempeh wel heel lekker (dat eet ik vanavond, yay). PPPS. En ik vind het stiekem heel cool dat je o.a. door gesprekken met mij meer over vegetarisme na bent gaan denken. PPPPS. Seze reactie is alwéér te lang.

  • Beantwoorden
    Soesja
    18 mei 2016 op 19:53

    Ik eet denk ik thuis zo’n twee keer per week vlees, en dan alleen bij het avondeten. Op zich doe ik het dus volgens mij al een stuk beter dan de gemiddelde Nederlander, maar ik speel al heel lang met het idee om echt vegetariër te worden. Al denk ik niet dat ik het echt ga doorvoeren voordat ik (ooit) het huis uit ben en lekker m’n eigen boodschappen kan doen, dan is het toch net een stukje makkelijker. Heel interessant om te lezen!

  • Beantwoorden
    Linda
    20 mei 2016 op 09:02

    Mooi stuk! Volgens mij heb ik tussen de regels door wel eens gelezen dat je vegetarisch bent maar je hebt het er inderdaad niet vaak over. Ik ben niet vegetarisch maar sommige dingen mbt het milieu vind ik niet meer dan normaal (afval scheiden bijvoorbeeld). Vlees eten doe ik veel minder dan eerst, ik denk niet dat ik er snel helemaal mee zou stoppen maar zie het niet meer als een standaard onderdeel van een diner bijv. Ik denk dat het inderdaad het beste is om gewoon steeds kleine nieuwe dingen te doen en er steeds wat bewuster van te worden!

  • Beantwoorden
    Waarom ik veganistisch ben gaan eten | Colours 'n cooking
    31 mei 2016 op 19:23

    […] vrouw. En biologisch eten doe ik eigenlijk ook (nog) niet. Kleine stapjes. (Lees vooral ook even deze blogpost van Lisa over vegetarisch eten en het op je eigen tempo […]

  • Beantwoorden
    Lisa Plunkje
    6 juni 2016 op 23:08

    Leuk stuk!
    Ben het helemaal met je eens

  • Reageer