Lisa loves Personal

Fijne dingen van februari (een allerlaatste poging)

Dus. Hoe ging dit ook alweer? Je zou denken dat ik het bloggen na bijna zeven jaar wel een keertje onder de knie had, maar niets is minder waar. De drempel om te bloggen wordt op een of andere manier juist steeds groter. Hoe dat komt? Als ik dat eens wist, kwam ik er ten minste een keertje vanaf. Ik was net bezig met de 894ste brainstormsessie van mijn blogcarrière, en realiseerde me dat het zo niet langer kan. Ik ga gewoon schrijven. En als het nu nog niet lukt, is het misschien maar eens tijd om te stoppen.

Ja, dat schreef ik echt. Niet dat ik wíl stoppen, echt niet. Het lukt alleen gewoon niet, al zo lang niet. Jaren, misschien? Nadat ik een maand lang iedere dag probeerde te bloggen ter ere van het vijfjarige bestaan in mei 2015, is er denk ik geen goede poging meer geweest. En die maand was op zichzelf al een wanhopige poging om er weer in te komen. En het is niet dat ik het niet leuk vind. Maar die schuldgevoelens, die stress erom, die moeite… die is het gewoon niet meer waard.

Ik wil gewoon stukjes schrijven. Als uitlaatklep, om het schrijven te oefenen, om creatief bezig te zijn, om te doen wat ik leuk vind. Ik moet alle regels die ik mezelf de afgelopen jaren heb opgelegd loslaten. Dat vind ik heel erg moeilijk, want ik wil het juist beter en mooier maken allemaal. Maar het is inmiddels wel duidelijk dat dat dus niet gaat, en het is zonde dat ik hierdoor dus eigenlijk een van mijn grootste hobby’s verlies. We gaan het dus nog één keertje proberen.

En omdat ik niet wil dat dit weer zo’n stom opvulblogje wordt: hier wat fijne dingen van februari. Eigenlijk gewoon een Lisa Loved-post dus, maar dan met een andere titel (en een exceptioneel lange introductie).

Een heel klein beetje lente

Note to self: ga vaker naar buiten want Rotterdam is mooi ❤

A post shared by Lisa (@lisa.geest) on

Vorige week zaterdag zei ik het voor het eerst: het ruikt naar lente. Natuurlijk blijft dit Nederland en regent en stormt het een paar dagen later weer volop. Maar toch, langzaam komt het!

Thuis zijn

Hoewel ik in Canada een prima huis had, heb ik me er nooit echt thuis gevoeld. Het was gewoon een beetje kil, vooral toen het kouder werd. Ik geniet hier in Nederland dus echt van het huiselijke. In Rotterdam met de kaarsjes aan, spelletjes spelen op zondagmiddag, bij mijn ouders op de bank en met mijn huisgenoot Vier Handen op één Buik kijken. Oh, ergens voel ik me veel te jong om hier zo van te genieten, maar aan de andere kant: who cares?

(In Canada mocht ik geen kaarsjes, en omdat er meteen vier brandweerwagens voor de deur stonden toen het alarm in mijn gebouw een keer af ging, hield ik me daar maar braaf aan)

Linzensoep maken

Ik ben nooit echt een soepmens geweest. Maar misschien komt dat ook omdat soep meestal soep uit pak betekende, en dat is me gewoon veel te zout. Gisteren maakte ik voor het eerst soep en het was best goed gelukt! Het had nog wel iets dikker gemogen, maar ik had geen idee hoeveel water je bij de linzen moest gooien. Ik gebruikte trouwens dit recept van de Groene Meisjes.

Verder at ik nog veel meer lekkere dingen in februari, zoals een vegan taartje bij Koffie ende Koeck in Amsterdam met Maaike (zie uitgelichte foto), deze plaattaart (ook van Maaike) en een kroket van de Vegetarische Slager. Allemaal vegan. Misschien is het een teken.

Fijne blogposts van februari

Iris gaf tips om je voorraadkast Pinterest-proof te maken. Hier kan ik dus echt van genieten!

Linda schreef een uitgebreide handleiding voor het bijhouden van een planning. Op dit moment is deze blogpost misschien niet heel erg van toepassing op mij, maar het is wel een duidelijke en handige blogpost en hij kom vast nog eens een keer van pas!

Volgens mij heb ik dit vaker verteld, maar ik kijk nooit films. De voornaamste reden? Het proces van een leuke/goede film uitzoeken duurt al zo lang, dat ik geen zin heb om hem daadwerkelijk te kijken. Maar ik wil wel vaker films kijken, en dan vooral films met een betere verhaallijn (al zal ik voor altijd van chickflicks blijven houden). Voor een van mijn vakken moest ik bijvoorbeeld Spotlight kijken, en daar was ik echt van onder de indruk.

Gelukkig hoef ik zelf geen onderzoek meer te doen naar welke Oscarfilms ik dit jaar echt moet kijken, want dat heeft Soesja al gedaan! Deze blogpost gaat over haar voorspellingen van vanavond, maar als je iets verder terug scrollt kun je ook haar reviews van de films zelf vinden.

Sowieso merk ik dat veel van de blogs die ik volg weer een beetje uit hun dipje komen en vaker een nieuwe post online zetten. Een fijne ontwikkeling, want meer leesvoer voor mij en ook goede motivatie om zelf ook door te gaan! Shout out naar Laura, Sonja en Marlous!

4 Reacties

  • Beantwoorden
    Linda
    26 februari 2017 op 22:22

    Herkenbaar hoor Lisa, ik heb ook vaak genoeg een dipje, of dan komt het er gewoon niet van omdat er ook heel veel andere leuke dingen zijn om te doen :-). Maar daarna probeer ik het altijd wel meteen weer op te pakken! Niet te streng zijn voor jezelf maakt dat wel makkelijker denk ik :-). Leuk dat je mijn artikel noemt!

  • Beantwoorden
    Sonja
    27 februari 2017 op 12:18

    Ah hee wat lief je shout out! <3 En ik vind het knap van je dat je nu zo alles los durft te laten en kan zeggen dat dit je allerlaatste poging is. Wie weet, dat je na weken stilte wel ineens de inspiratie te pakken krijgt. Soms helpt het om even niet te "moeten". Hoe dan ook ben ik het met je eens dat bloggen vooral leuk moet blijven. Dat is toch uiteindelijk waarom we het doen. Dus geniet de komende tijd gewoon even van alles wat niet met bloggen te maken heeft! Liefs!

  • Beantwoorden
    Soesja
    27 februari 2017 op 19:21

    Ahh thanks voor de vermelding!! Blij dat iemand iets heeft aan mijn lichte obsessie, haha. Ik hoop dat je blijft bloggen want ik vind je posts nog steeds erg leuk!! Ik zou gewoon proberen te schrijven zodra je de behoefte voelt ergens over te schrijven, al snap ik dat dat lastig kan zijn. Zolang je er maar van blijft genieten in ieder geval!

  • Beantwoorden
    Judith
    27 februari 2017 op 20:27

    Heel herkenbaar, Lisa! Het moet-gevoel levert alleen maar schuldgevoelens op en dat helpt je niet verder. Als je dat loslaat en schrijft over wat je zelf wilt en op de momenten dat het jou uitkomt, gaat alles hopelijk veel beter. :)

  • Reageer