Canada Personal

Dit was januari 2017

Ik kondigde het al een soort van aan, maar ik stop met de fotodagboekjes. Of dit voor altijd is, weet ik nog niet, maar ik vond het te veel werk om ze te maken en ik was er vaak ook niet helemaal tevreden over. Voor Canada was het natuurlijk hartstikke leuk om te hebben, maar nu is het tijd om te stoppen. Wel vind het terug kunnen blikken het allerleukste aan mijn blog, dus komt er vanaf nu een maandelijks overzicht. Waarschijnlijk nóg meer werk dan een (twee)wekelijkse, maar nu hoeft het in ieder geval maar een keer per maand.

MAAN_0067

Costa Rica

Ik begon het jaar in Costa Rica, waar ik samen met mijn vader op vakantie was. Ik wil iedere winter wel op vakantie, zo fijn was het! Verder komt er zeker nog een aparte blogpost over deze vakantie online, maar ik moet nog even nadenken hoe ik die vorm ga geven. Alvast een paar spoilers: ik haalde de jaarwisseling niet, op 1 januari was ik bij een ananasboer en verder is dit land een dikke aanrader! Het is niet heel groot maar er zijn zo veel verschillende klimaten, landschappen en dieren te zien.

Nog een laatste keer in Canada

Omdat ik al een retour had geboekt, was ik van 10 tot 12 januari nog in Canada. Om afscheid te nemen, of zo. Ik ben 11 januari nog wel Toronto in geweest maar ik was een beetje futloos vanwege de voedselvergiftiging die ik aan het einde van mijn vakantie in Costa Rica had opgelopen. Door mijn buikpijn na het cheesecake factory-avontuur in Boston durfde ik ook geen zuivel meer te eten. Het was zo erg dat ik het niet eens moeilijk vond om het Amerikaanse ontbijt (wafels, muffins…) te vermijden.

Ik ging nog een keer langs mijn favoriete winkel Indigo, kocht wat laatste souvenirs, haalde vegan take-out (met taart, want het was mijn halve verjaardag #treatyoself) en ging in bad met een Lush-bruisbal.

2017

Terug naar huis

En toen was het moment aangebroken… ik ging terug naar huis. Eigenlijk was ik de hele dag een beetje emotieloos, waarschijnlijk een combinatie van vermoeidheid en zenuwen. Ik liet het allemaal maar gewoon over me heen komen, haha. Op Schiphol stonden mijn moeder en vriend op me te wachten en gelukkig hadden ze geen spandoeken of ballonnen meegenomen, haha.

We reden snel terug naar huis, het huis waar ik eigenlijk nog nooit langer dan drie weken niet geweest was.  Het eerste wat ik deed was een boterham met pindakaas maken, alsof ik nooit anders had gedaan. Ik bekeek de post, de keukenkastjes, twijfelde of mijn ouders nou wel of geen nieuw koffiezetapparaat hadden gekocht. Maar echt, dat laatste was nog wel het meest abnormale van die transitie terug naar huis. Oh, en dat de mensen in Nederland ietsje onbeleefder zijn dan in Canada.

Ik heb er nog met vriendinnen over gepraat en die zeiden allemaal hetzelfde: het is gewoon weer normaal, alsof die periode er wel is geweest maar gewoon een soort distant memory is. Ik weet niet wát ik had verwacht van thuiskomen, maar niet dit, haha.

2017-01-17-17.23.05

Terug naar Rotterdam

De volgende dinsdag nam ik de trein naar Rotterdam. En oh, wat voelde het goed om op mijn barrel langs de Maas te fietsen. Om weer door de altijd gezellige (uhum) Koopgoot te lopen. Om de metro te nemen in plaats van mezelf in een bus te proppen. Het is nog steeds bizar dat ik van alle steden in Nederland in Rotterdam terecht ben gekomen, maar oh, wat ben ik van die stad gaan houden.

Ik ging weer naar mijn vereniging, had quality time met mijn vriend en twee nuttige afspraken met de stage- en mastercoordinators. En toen was het ein-de-lijk zo ver: samen met mijn huisgenoot gingen we terug naar onze unit om de sleutel op te halen biij de onderhuurders. Inmiddels woon ik hier alweer een week en wat ben ik blij om weer thuis te zijn! Een complete keuken, een bank die daadwerkelijk comfortabel zit, veel meer licht en een fijne tafel om aan te werken.

 

Verder had ik afgelopen weekend mijn allereerste 21-diner en begonnen op de laatste dag van januari mijn colleges weer. Meteen twee colleges en een werkgroep op een dag, maar dan heb je het ergste wel weer gehad. Ik wil mijn gemiddelde van boven de 7,5 behouden maar ik heb een heleboel opdrachten die mij niet echt liggen, dus ik ben benieuwd of het gaat lukken. Het was wel weer gek om weer met iedereen in de collegezaal te zitten. Maar nóg gekker is dat dit college van 1 uur bij ons allerlaatste verplichte vak van de bachelor hoort…

 

Februari wordt niet heel spannend. Of ik vergeet iets, haha. Ik moet vooral aan mijn studie, krijg ein-de-lijk voor de eerste keer scriptiewerkgroep en, ja. Misschien moet ik even heel snel plannen maken, want anders is dit wel een erg deprimerende maand. Morgen zie ik eindelijk Maaike weer en gaan we taart eten. Zoals altijd, eigenlijk.

Waar kijk jij naar uit in februari? Ik wens jullie allemaal een mooie maand toe! 

3 Reacties

  • Beantwoorden
    Beau
    2 februari 2017 op 13:26

    Ohhh ik zit op dit moment op het vliegveld te wachten op mijn vliegtuig naar huis. Ik ben best wel bang voor het gevoel van thuiskomen, al zou ik het juist superleuk vinden als mensen me met ballonnen en spandoeken zouden opwachten hahaha. Maar dat ‘distant memory’ zie ik ook wel gebeuren, zo raar!

  • Beantwoorden
    Hester
    4 februari 2017 op 14:57

    Ik ben nog wel heel benieuwd naar Costa Rica hoor! Thuiskomen lijkt me inderdaad wel een heel gekke ervaring, heerlijk om weer in Rotterdam te zijn maar ook gek dat die vier maanden Canada dan gewoon als een leuk tripje voelen omdat je er nog zo weinig aan herinnerd wordt in je ‘eigen’ omgeving (denk ik). Een dispuutsgenootje van me is net weer terug na een halfjaar Kopenhagen en zij mistte de mensen van haar exchange ook wel heel erg, die laat je ook allemaal achter natuurlijk. Je hebt daar gewoon een soort heel nieuw leven opgebouwd los van dit maar dan ook echt heel tijdelijk, kan ik me voorstellen.

  • Beantwoorden
    Marjolein
    4 februari 2017 op 21:50

    Leuk om te lezen :) Ik kan me ergens wel voorstellen dat het heel raar maar tegelijkertijd heel normaal voelt om weer thuis te zijn. Maar zo te horen vind je het wel fijn om weer in Rofa te zijn! Costa Rica klinkt goed. Lijkt me leuk als je daar nog meer foto’s van gaat delen :D

  • Reageer