Books

Gelezen in 2013 deel 3: young adult

Het is tijd voor weer een paar reviews van boeken die ik dit jaar heb gelezen! Deze keer heb ik vier young adult-boeken die ik ga bespreken. Ik vind young adult-boeken altijd erg leuk, ook al word ik er officieel al bijna te oud voor. Ik vind het wel jammer dat de meeste YA-boeken meer onder het fantasygenre vallen. Ik lees wel eens de achterkant van zulke boeken en de meeste verhalen lijken me echt veel te ver gezocht. Misschien moet ik het toch nog maar eens een kans geven, want Harry Potter en the Hunger Games vond ik eigenlijk wel erg leuk.

J.K. Rowling – Harry Potter

En Harry Potter, daar ga ik meteen even mee beginnen. Op 12 juli begon ik in deel 1 en op 25 juli las ik het laatste boek uit. Nu ik alle boeken gelezen heb, kan ik er ook wel even kort mijn mening over geven. Ja, I loved it. Ik vond deel zeven echt veel te spannend (ook al weet je dat het goed afloopt) en ik moest het soms even wegleggen. Maar het was het beste deel, want eindelijk kreeg je de antwoorden die je nodig had om bepaalde dingen te begrijpen. Mijn algemene oordeel is dat er echt veel te veel details en personages in de boeken zaten. Sommige dingen begrijp ik echt nog niet helemaal, vooral qua familierelaties. Maar echt, nu snap ik waarom iedereen Harry Potter zo geweldig vind. Nu is het tijd voor de volgende stap: de Harry Potter filmmarathon. Oké, ik ben een beetje obsessed.

 

John Green – An Abundance of Katherines

Colin Singleton is een ster in anagrammen en al negentien keer gedumpt door meisjes die Katherine heten. Na zijn diploma-uitreiking gaat hij met zijn beste vriend Hassan op een roadtrip. Uiteindelijk belanden ze in het dorpje Gutshot. Tijdens de trip probeert Colin een wiskundige formule over relaties met Katherines te ontwikkelen: grafieken die precies zeggen hoe de relatie zal verlopen.

Negentien Katherines. Een formule om relaties met Katherines te plotten. Anagrammen, een aantal buitenlandse woorden en Gutshot, waar Franz Ferdinand begraven ligt. Ik vraag me echt af hoe John het toch iedere keer weer verzint. Ik vond dit samen met het volgende boek de minste boeken van John Green, en daarmee bedoel ik dat ik ze gewoon heel goed vond en niet helemaal geweldig. De wiskundige formules gingen me soms iets te ver (voor de liefhebbers staat er een uitgebreide uitleg achterin) en ik vond het jammer dat de thema’s niet iets dieper gingen, maar toch wilde ik verder lezen. Mensen die al eerder iets van John Green hebben gelezen: dit is gewoon een typisch John Green-verhaal. Mensen die nog nooit iets van John Green gelezen hebben: hij is geweldig, dus lees het.

John Green & David Levithan –  Will Grayson, Will Grayson

 John en David schrijven allebei over een Will Grayson. Will Grayson 1 woont in Chicago. Hij leeft in de schaduw van zijn beste vriend Tiny Cooper, een gigantische jongen en daarmee een extra opvallende verschijning. Hij is bezig met een musical over zijn leven als homo. Will Grayson 2 is depressief, en haalt zijn enige geluk uit chatten met Isaac. Als W.G. 2 zijn eerste date met Isaac heeft en W.G. 1 met Tiny Cooper en een vriendin naar een concert gaan, kruisen hun paden voor het eerst. 

Dit was zo’n heerlijk vermakelijk verhaal dat je in één dag leest. Natuurlijk zit er ook een diepere laag onder dit verhaal, maar toch leest het fijn weg. Daarom hou ik van John Green. Van David Levithan had ik nog nooit iets gelezen, maar ook zijn deel vond ik erg leuk. Aan het begin ergerde ik me er een beetje aan dat heel zijn deel zonder hoofdletters was geschreven (“because he feels like a lowercase person” aldus Levithan in het gesprek tussen de twee schrijvers aan het einde van het boek) maar het wende wel snel. Uit het gesprek bleek ook dat de auteurs hun eerste hoofdstukken hebben geschreven zonder te weten wat de ander precies schreef. Dat heeft dus in elk geval goed uitgepakt. Ook vond ik het goed dat er over homoseksualiteit geschreven werd, want dat komt zeker in Young Adult niet heel vaak voor. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen: eigenlijk moet je dit vermakelijke boek gewoon lezen!

Ned Vizzini – It’s kind of a Funny Story

Craig doet alles om de toets te halen die hem toelaat tot Manhattan’s Executive Pre-Professional High School, te halen. Maar als hij toegelaten wordt, gaat het mis. Hij ziet dat hij niet even slim is als de andere leerlingen, die zonder moeite scores 100 op hun toetsen lijken te halen en nog tien dingen buiten school doen. Het wordt hem allemaal te veel en hij raakt depressief. Hij kan niet meer eten, niet meer slapen en niet meer leren. Hij ligt wakker of rookt joints met zijn beste vriend Aaron. Op een avond wordt het hem te veel. Hij staat op het punt zelfmoord te plegen, maar checkt zichzelf op het laatste moment in in het ziekenhuis.

Ik werd bang van dit boek.  Of eigenlijk werd ik bang van één stukje:

“I work. And I think about work, and I freak out about work, and I think about how much I think about work, and I freak out about how much I think about how much I think about work, and I think about how freaked out I get about how much I think about how much I think about work.” 

Ja, soms was dit boek herkenbaar. Ik denk dat ervaringsdeskundige Ned iets beschrijft waar veel scholieren, vooral in Amerika waar de druk erg hoog is om extra dingen te doen buiten school, zich in kunnen vinden. Niet dat het zo ver tot depressie/zelfmoord hoeft te leiden, maar toch. Het onderwerp van dit boek is zwaar, maar Ned brengt het toch op een luchtige en toegankelijke manier. Ik moest niet echt hardop lachen, maar de mensen in het ziekenhuis waren wel erg leuk.  De reden waarom ik het toch ‘maar’ drie sterren heb gegeven, is omdat ik het einde, en het verhaal zelf, soms toch een beetje slap vond. Ondanks dat bepaalde dingen (de quote) me toch wel tot nadenken zetten, heeft dit boek geen hele grote impact op me achtergelaten. Toch wel jammer, want ik heb het wel met plezier gelezen.

Meer dan duizend woorden, het is wel weer even genoeg! Ik kan jullie al deze boeken op hun eigen manier wel aanraden, zeker als je een fan van YA-boeken bent. En ben je dat niet? Dan ben ik over een tijdje wel weer terug met wat reviews van andere boeken!

7 Reacties

  • Beantwoorden
    Soesja
    5 september 2013 op 07:36

    Jaaa, Harry Potter vind ik ook (nog steeds) fantastisch! Heb elk boek al twee keer gelezen en zou het zo nog eens lezen. Inderdaad zulke mooie personages / character development! En 7 is ook mijn favoriet :D de rest heb ik nog niet gelezen maar ik vind John Green wel heel tof, dus die twee staan nog wel op m’n to-read list.

  • Beantwoorden
    Laura
    5 september 2013 op 07:43

    De film van It’s kind of a funny story vind ik erg leuk! Moet je ook eens zien (:

  • Beantwoorden
    Floor
    5 september 2013 op 08:15

    Ze lijken me allemaal echt zo leuk! En Harry Potter hè, geweldige boeken. Ik moet ze eigenlijk ook allemaal weer een keer lezen, dat is al weer veel te lang geleden!

  • Beantwoorden
    Savannah
    5 september 2013 op 11:23

    Leuk, ik gun mezelf altijd te weinig tijd om te lezen.. ik pak eerder een paar schoolboeken om te studeren dan dat ik lekker ga zitten lezen, met uitzondering op de blogs natuurlijk! Daar maak ik tijd voor, hihi.

  • Beantwoorden
    Marjolein
    5 september 2013 op 16:54

    Ik ben FAN van John Green (oké, ik heb alleen The fault gelezen) dus ik wil zéker die boeken lezen, en ook It’s kind of a funny story wil ik graag lezen awesome.

  • Beantwoorden
    Karlijn
    5 september 2013 op 19:52

    Ik ben volgens mij al lang over de leeftijdsgrens voor ya boeken heen, maar dat kan me lekker helemaal niet schelen. Ik houd ervan! John Green is mijn held, ken je zij youtube kanaal? Echt geniaal!

    • Beantwoorden
      Lisa
      6 september 2013 op 11:36

      Die leeftijdsgrens maakt inderdaad niks uit, haha. Ik heb wel eens zijn filmpjes gekeken en ik vond ze heel leuk, maar ik maak nooit echt tijd voor Youtube eigenlijk.

    Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.