Lisa loves Music Travel

Pinkpop 2014: het verslag

Ik ben weer terug van Pinkpop! Bereid je voor op een hoop gefangirl en een heel lang verhaal. Ik wilde het niet in twee delen splitsen en wel gewoon uitgebreid mijn ervaring vertellen. We hebben er trouwens voor gekozen om niet alles te bekijken wat we wilden zien. In plaats daarvan stonden we bij een aantal dingen extra vooraan en dat was het wel waard.

Het avontuur begon op vrijdagmiddag, toen we met drie rugzakken, twee tenten, twee matjes, een schoudertas, een handtas en een tas met eten de trein in moesten naar Aken. De reis naar Utrecht ging goed, maar de volgende trein had vertraging vanwege schapen op het spoor. Uiteindelijk moesten we tot Den Bosch in de trein staan, met rugzak nog om. We doodden de tijd door spelletjes te doen (ik noem een letter, jullie zeggen een land/dier) en je zag dat de mensen om ons heen stiekem meededen met onze spelletjes, haha.

Maar goed, die trein had dus 20 minuten vertraging en we hadden oorspronkelijk 7 minuten overstaptijd in Heerlen. Gelukkig was het grootste deel van de vertraging onderweg ingehaald en haalden we onze overstap net. Je had ons moeten zien rennen met al die tassen, haha. In Aken werden we verwend met voor de laatste keer lekker eten, een lekker bed en een lekker ontbijtje.

Sfeerimpressie van ons campingleven

De volgende dag werden we rond 8:30 uur naar Landgraaf gebracht. We moesten nog een heel stuk lopen met onze tassen, zwaar! Uiteindelijk hadden we een heel fijn plekje gevonden op het achterste veld van camping A, en even later stond de tent.  Die hadden we per ongeluk zo neergezet dat er net geen tent meer voor ons kon staan, waardoor we evenveel ruimte hadden als groepen die met zijn achten ergens een partytent tussen hadden gepropt. Oeps..

De rest van de ochtend en middag dronken we veel (water en frisdrank) en voordat we naar het terrein gingen propten Veerle en ik nog een halve zak zoutjes naar binnen. Dat was echt fijn, want zo hielden we net wat meer vocht vast. Ik heb heel veel gedronken en ook heel veel gesmeerd dit weekend, maar eigenlijk heb ik nog steeds te weinig gedronken en ik was toch bij de randjes van mijn shirt verbrand.

Om 14:30 gingen we richting het festivalterrein. Eerst verkenden we het terrein en keken we even naar Ed Kowalsczyk en het Noordpool Orkest. Toen besloten we op tijd naar 3fm stage te gaan voor Haim. Ik kende Haim wel, maar ik had niet verwacht dat ze zo hard los gingen met hun gitaren! Je moet hun optreden kijken om te zien wat ik bedoel, maar wat een energie!

Daarna gingen we even terug naar mainstage voor Flogging Molly: een rare combi van Ierse folk en Amerikaanse country. We stonden tussen twee moshpits in, en zowel de band zelf als het publiek had er heel veel zin in. Toen gingen we eten en even bij John Mayer staan. Veerle en ik zijn nou eenmaal geen groot fan van John Mayer, dus daar gingen we ook snel weer weg. Ik vond het leuker dan ik had verwacht, maar toch gingen we liever wat verder vooraan proberen te staan bij Bastille. En dat was echt perfect. Ik stond verder vooraan dan bij het concert, ze deden No Angels, we mochten weer lekker springen bij Of the Night en dit met de langzaam ondergaande zon. Toen dacht ik echt: wow, dit is het perfecte begin van de zomer.

Na Bastille gingen we snel nog een keer naar Mainstage voor The Rolling Stones! We maakten natuurlijk wat grapjes over hoe oud ze waren en ik wist überhaupt niet echt wat ik moest verwachten, maar wow. Ze gingen maar door, vol energie, en Mick Jagger was natuurlijk een echte diva met z’n glitterjasjes. Bovendien stonden we bij een paar echte fans die helemaal losgingen. Uiteindelijk was het pas drie kwartier na de officiële eindtijd afgelopen. We gingen nog even chillen op de camping en daarna slapen. Deze dag duurde zo lang! Er is namelijk niks te doen op de camping, behalve zoeken naar een plekje in de schaduw. Helaas was het nog steeds warm en ging het feest nog tot 03:00 uur door bij de feesttent, maar gelukkig viel ik uiteindelijk toch in slaap.

De volgende ochtend werd ik om 07:30 uur wakker. Ik ging rustig ontbijten (rijstwafels met witte chocopasta, haha) en wachten tot Veerle en Freek ook de tent uit werden gebrand. Rond een uur of 11 ging het even flink te keer met regen en onweer. Gelukkig konden we rustig een spelletje doen in de tent en zijn al onze spullen, behalve het eten, droog gebleven. Daarna was het warmer dan ooit en gingen we na veel drinken en chips naar het terrein.

Daar begon het feestje met Chef’Special. En wow, dat was een feestje! Ze kregen het hele publiek enthousiast en moedigden ons aan om mee te zingen, te klappen en te dansen. Toen kwam Ik kende hun muziek wel, maar na dit optreden ben ik zeker fan! We stonden al in het voorste vak en direct na Chef’Special grepen we onze kans om zo ver mogelijk naar voren tegen het zijhek te lopen. We stonden dus in de hoek aan de voorkant met één persoon voor ons. Gelukkig ging Freek even water halen en konden we het prima uithouden. Ik vond het heel leuk om The Kooks een keer te zien en hun optreden was goed, maar er was jammer genoeg veel minder interactie met het publiek. Ergens wel begrijpelijk, want om ons heen stonden bijna alleen maar Ed Sheeran-fangirls die niks van The Kooks kenden.

Na The Kooks ging ik snel het vak uit, want ik moest echt drinken en naar het toilet. In het vak waren een heleboel meisjes die de hele dag in het vak bleven zitten. Langs de rand werd wel water uitgedeeld, maar toch waren er meisjes die bijna flauwvielen. Toen ik terugkwam stond ik 5 mensen achter Freek en Veerle en nog steeds bij het hek, waardoor ik het goed kon zien. Ik stond alleen wel in de volle zon en had weinig bewegingsruimte. Dat die meisjes het vak niet uit wilden is natuurlijk kun eigen keuze, maar ik snap wel dat ze bijna flauwvielen. Anyway, Ed Sheeran was zo geweldig! Hij deed ook nieuwe nummers, maakte zijn eigen liedjes door dingen op te nemen met een apparaatje en vervolgens steeds te herhalen en hij gebruikte zijn publiek ook als een stuk instrument. Ik dacht dat ik na Chef’Special al geen stem meer over zou hebben, maar na Ed Sheeran was ik al helemaal schor. ik heb vrolijk met mijn vestje gezwaaid en veel te veel wohohohohohohohowohohohoooo gezongen (en hij kwam niet meer terug, bummer!) maar het was geweldig.

Na Ed gingen we snel het vak uit om eten te halen. Freek ging naar The Boxer Rebellion en Veerle en ik gingen in het zonnetje zitten om even van Paolo Nutini te genieten. De zon ging weer onder en ik kreeg spontaan zin in een barbecue, met zijn liedjes op de achtergrond. Halverwege Editors gingen we weer bij mainstage staan. Niet in het voorste vak, maar er vlak achter. Ik heb niet zo veel met Editors maar ik ontdekte dat ik een aantal nummers toch wel een beetje kenden. Na Editors konden we een plekje tegen het hek (direct achter het voorste vak dus) bemachtigen. We konden tussendoor zitten en hadden goed zicht op Arctic Monkeys. Helaas waren we heel lang in beeld en wist ik niet of ik nou moest klappen of zwaaien of in de camera kijken, wat resulteerde in mijn ongemakkelijke TV-debuut. Ik hoop stiekem niet dat jullie mij hebben gespot. Arctic Monkeys waren in ieder geval heel vet! Alex Turner heeft echt zo’n attitude met dat achterovergekamde haar, maar daar hielden we wel een beetje van. Ik vond het alleen jammer dat ze weinig oude nummers speelden, maar je merkte dat de meeste mensen om ons heen eigenlijk alleen de nieuwste dingen kenden.

Maandag begon met al onze spullen pakken en die in de tent van mensen van school die bij ons stonden stoppen. En dat was maar goed ook… Na veel drinken en chips vertrokken we extra vroeg naar het festivalterrein. We zagen eerst een stukje van Clean Bandit. Ergens had ik hun optreden wel willen zien want het klonk lekker vrolijk, maar het was uiteindelijk beter dat we ook nog even naar Jett Rebel gingen, zodat we vooraan konden staan bij Kodaline. Maar Jett Rebel was ook echt leuk. Ik kende eigenlijk maar een liedje, maar hij was zo leuk met het publiek en leek echt heel dankbaar.

Na Jett Rebel kon ik helemaal naar voren lopen. Mensen voor me gingen uiteindelijk weg omdat het te heet was, dus stond ik weer vooraan. Kodaline was zo leuk (ik ben er nog niet over uit of ik Kodaline of Bastille-fangirl word) en omdat ik in het midden stond was het extra geweldig. Bij All I Want (die was ook in de uitzending) ben ik even in een overzichtsshot in beeld en bij het volledige optreden nog veel vaker, want die cameraman zat echt de hele tijd op mijn neus. AW-KWARD! Maar ook wel logisch, want ik was lekker enthousiast.

Na Kodaline ging ik zo snel mogelijk water halen. Water halen gaat het snelst bij het podium waar op dat moment een optreden bezig is. Ik had snel mijn water, maar van Mastadon kon ik niet genieten. Heavy metal is niks voor mij, haha. Bij de WC dronk ik nog meer water en tijdens Young the Giant nog meer. Ik twijfelde of ik naar Young the Giant of naar Stromae zou gaan, maar Veerle bleef vooraan staan zodat ze ook vooraan zou staan bij Jake Bugg (enthousiast meisje, watermeloenshirt, tien keer in beeld…) en het zou me niet meer lukken om bij haar vooraan te kunnen. Gelukkig was Young the Giant ook heel erg leuk. Ik kende lang niet alles maar het publiek was lekker enthousiast en de zanger die duidelijk ADHD had vermaakte ons wel. Na Young the Giant kon ik makkelijk naar voren lopen voor Bombay Bicycle Club. Een half uurtje van tevoren waren er nog nauwelijks mensen, dus ik vond het stom dat ik toch niet naar de signeersessie van Kodaline was geweest, maar uiteindelijk bleek het daar toch veel te druk te zijn. En het meisje naast me had een plantenspuit, dus het wachten was niet zo erg.

Ik kende helaas heel veel van Bombay Bicycle Club niet meer. Ik had hun muziek een beetje vermeden omdat ik wist dat ik ze niet zou kunnen zien. Freek en Veerle wilden namelijk naar Jake Bugg. We hadden de dagen ervoor gemerkt dat je prima alleen over het festivalterrein kon en elkaar ook makkelijk weer terug kon vinden, dus ging ik lekker in m’n eentje. Ik hou zo van de invloeden van wereldmuziek in de muziek van Bombay Bicycle Club en ik heb lekker genoten!

Daarna was het oorspronkelijke plan om wat te eten en nog even het eerste uurtje van Arcade Fire te bekijken. Het noodweer zou echter al snel komen, dus kwamen de ouders van Veerle ons een uurtje eerder ophalen. Snel maakten we onze consumptiebonnen op en liepen we naar de camping. Tijdens het halen van onze spullen kon ik nog iets van Arcade Fire horen, maar we zagen ook de duistere luchten. Toen we de camping af liepen werd geroepen dat iedereen van de camping naar de sporthal moest, en nog geen minuut nadat we de auto instapten barstte het los.

Ik heb inmiddels bijna 2000 woorden getypt, oeps… Pinkpop was in ieder geval een geweldig eerste festival. Goede line-up, je merkte weinig van dronken mensen en pillen en ik voelde me er veilig. Het was warm, maar water en wc’s waren goed geregeld. Volgend jaar willen we naar Werchter of Engeland. Met een grotere groep en een auto, want we misten de stoeltjes en een gastoestel (die we een keertje van de buren konden lenen). Pinkpop was in ieder geval een perfect begin van de zomer en ik zou het zo weer overdoen!

 

6 Reacties

  • Beantwoorden
    Isabel
    11 juni 2014 op 18:50

    Wat supergaaf dat je bij Pinkpop geweest bent!

  • Beantwoorden
    Marjolein
    11 juni 2014 op 19:16

    Waaaauw, wat heb je veel leuke artiesten gezien zeg :D volgens mij heb je een prima weekend gehad!

  • Beantwoorden
    Linda
    11 juni 2014 op 19:31

    Wat een leuk verslag! Kan er vanaf lezen dat je het daar heel leuk hebt gehad ;-)

  • Beantwoorden
    Tessa
    11 juni 2014 op 20:02

    Ik had ook zo graag gewild, het ziet er echt geweldig uit! Heel tof dat je bent geweest!
    liefs, Tessa

  • Beantwoorden
    Inge
    11 juni 2014 op 23:02

    Klinkt supertof! Leuk om te lezen.

  • Beantwoorden
    Jenny
    13 juni 2014 op 11:48

    Klinkt super cool! Ik ben er in 2009 geweest nadat ik kaarten had gewonnen op 3 FM

  • Laat een reactie achter op Linda Annuleer reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.