Bloggen other

“Waar blog je dan over?”

Als ik nieuwe mensen ontmoet, is bloggen niet het eerste waar ik over vertel. Ik schaam me niet voor mijn blog en zó erg is het ook weer niet dat die mensen mijn blog willen opzoeken (ook al blijft het altijd wel een beetje ongemakkelijk). Ik krijg juist bijna altijd positieve reacties en mensen lijken oprecht geïnteresseerd. Nee, ik vertel het vooral niet omdat de volgende vraag altijd is: “waar blog je dan over?”

Deze week waren de eerste colleges van het nieuwe blok. Dat betekent nieuwe werkgroepen met (voor een groot deel) nieuwe mensen en docenten. Daar horen natuurlijk introductiepraatjes bij. Gisteren moesten we tijdens de werkgroep vragen beantwoorden over onze relaties met communicatietechnologieën. Eén van de vragen was of we online content producers waren. En ja, dan voelt mijn blog verzwijgen ook weer stom. Tsja, als communicatie- en mediastudent is het feit dat je blogt nou eenmaal heel interessant

Eigenlijk is dit hartstikke ironisch. Ik vind het dus eigenlijk niet zo leuk om hele verhalen over mezelf te houden, zeker niet voor een hele groep mensen. En toch blog ik vooral over… mezelf.

Waar blog je dan over?

Als je over beauty, fashion, boeken, eten, reizen, kamerplanten of een ander duidelijk onderwerp blogt, kun je deze vraag makkelijk beantwoorden. Misschien vinden sommige mensen het apart dat je zo’n grote interesse voor make-up hebt, maar je hebt ten minste wel een duidelijk antwoord. Uitleggen dat je over jezelf blogt, is iets ingewikkelder. Of moet ik ongemakkelijker zeggen?

Vroeger blogde ik over mijn interesses: boeken, fotografie, bakken… Dat kon ik nog uitleggen. Tegenwoordig blog ik over de meest willekeurige dingen in mijn leven. Soms zijn dat mindstyle-achtige posts, soms gaat het letterlijk over wat ik meemaak, soms deel ik advies, maar altijd wel vanuit mijn eigen ervaringen.

Voor mezelf klinkt dit best logisch, en aangezien jij iemand bent die (a) zelf blogt, (b) meerdere blogs volgt of (c) mij kent en mijn blog al een tijd leest, klinkt dit logisch. Maar geef toe: als je zelf niets van het blogwereldje weet, klinkt dit best een beetje vreemd. Ik krijg dan ook interessante vragen als ik tóch een poging doe om uit te leggen waar ik over blog. Want eerlijk? Meestal wuif ik het een beetje weg en doe ik minder enthousiast dan ik eigenlijk ben. “Oh ja, gewoon over mezelf en alles wat ik mee maak en zo.”

  • Maak je dan een heel verslag van wat je de hele dag doet?
  • Oh, dus als je dronken was, blog je daar dan ook over? Gelukkig is er nog een verschil tussen persoonlijk bloggen en je leven op internet gooien.
  • En vertel je ook over stomme dingen, of vervelende mensen?
  • Ga je nu ook over mij bloggen? Ja, nu wel dus. 

Deze vragen worden meestal in een niet-serieuze toon gesteld. Maar toch laat dit zien dat mensen het niet echt begrijpen. En dat maakt vertellen over mijn blog, best awkward. Misschien moet ik maar visitekaartjes maken en zeggen: kijk zelf maar. Maar dan lijk ik weer zo’n persoon die liever geen gesprek voert.

Ik ben ook zó interessant

Ik voel me altijd een beetje een narcist, als ik toegeef dat ik graag over mezelf blog. En dat is onzin, want 1: ik blog écht niet over hoe geweldig mijn leventje altijd is (ik hoop in ieder geval dat ik niet zo over kom) en 2. Het is wel duidelijk dat ik niet heel graag over mezelf vertel. Maar waarom blog ik dan wél over mezelf? 

Ik probeer voor mezelf te bedenken waarom ik over mezelf/vanuit mezelf blog. Eigenlijk is daar niet echt een reden voor. Ik hou gewoon van schrijven, en van bloggen. Ik heb geen specifiek onderwerp waar ik veel vanaf weet of waar ik graag over schrijf, want ik vind gewoon veel te veel interessant. Elementen uit mijn leven zijn gewoon geweldige inspiratiebronnen waar ik altijd wat mee kan.

Wat is er zo leuk aan andermans leven?

Natuurlijk vragen mensen ook altijd of er ook mensen zijn die mijn blog lezen (een jongen uit mijn werkgroep vroeg of ik beroemd was. I wish… Maar er zijn dus wel een hoop mensen die mijn blog lezen en reacties achterlaten. En eigenlijk is dat ook apart. Waarom zijn jullie geïnteresseerd in mijn leven?

Omdat ik zelf ook een behoorlijk aantal persoonlijke blogs volg, kan ik dit ook aan mezelf vragen. Ik krijg inspiratie en soms zelfs motivatie van andermans blogs. Blogs leren me om open te staan voor nieuwe ideeën en anders na te denken over onderwerpen waar ik voorheen misschien niet mee in aanraking kwam. En medebloggers zijn gewoon bijna allemaal hartstikke lief. Kortom: persoonlijk bloggen is vet geweldig. Het is alleen vreemd om uit te leggen aan iemand die verder niet veel over bloggen weet. En ik ben bang dat het ook vreemd klinkt voor mensen die verder niet veel van bloggen weten.

 

Ik weet best dat ik trots mag zijn op mijn blog, en er enthousiast over mag vertellen. Maar toch heb ik het er niet graag over. Ook al vinden mensen mijn blog leuk: het is gewoon raar om te vertellen dat je over jezelf schrijft, zeker als het om een eerste indruk gaat. Waarschijnlijk ben ik gewoon bang dat mensen het niet begrijpen, en mij als een narcistisch of raar persoon zien. Ik denk dat het ook wel een beetje tussen mijn oren zit. Toch denk ik niet dat vertellen over mijn blog iets is wat snel zal wennen.

Hoe ga jij om met deze vraag? Of verzwijg je het feit dat je blogt in zijn geheel? 

16 Reacties

  • Beantwoorden
    Dina
    10 april 2015 op 08:38

    Grappig eigenlijk hè, zo’n persoonlijke blog. Soms moeilijk uit te leggen waar het over gaat inderdaad. Ik vind het nooit echt moeilijk om uit te leggen waar ik over schrijf en zeg altijd dat mijn blog een persoonlijke feel good blog is en als mensen het dan nog niet begrijpen, dan zeg ik: ,,anders neem je toch een kijkje”. ;)

    • Beantwoorden
      Lisa
      12 april 2015 op 11:08

      Haha, ik zei al: moet ik niet gewoon visitekaartjes laten drukken. Gelukkig dat je er verder geen moeite mee hebt om anderen te laten kijken. :)

  • Beantwoorden
    Celeste
    10 april 2015 op 09:50

    Zo herkenbaar. Als ik al vertel dat ik blog, krijg ik ook die vraag ‘waar blog je dan over?’ en mannen willen nog wel eens vaak reageren met ‘toch niet over beauty enzo?’ en ondanks dat ik weet wat ik wil met mijn blog, vind ik het toch lastig om die vraag te beantwoorden. Ik beantwoord de vraag ook iedere keer anders haha. Wat Dina zegt is trouwens wel een goed idee, misschien moet ik ook maar eens zeggen, neem anders een kijkje haha.

  • Beantwoorden
    Beau
    10 april 2015 op 09:54

    Heel herkenbaar dit! Ik zie het altijd, heel cliché, maar als mijn online dagboek. Ik vind m’n leven ook niet geweldig interessant, zeker nu niet, maar ik vind het fijn om m’n ei kwijt te kunnen. Mensen reageren eigenlijk altijd positief als ze een kijkje hebben genomen :)

  • Beantwoorden
    Audrey
    10 april 2015 op 16:01

    Het is inderdaad wel ironisch, niet over jezelf willen praten, maar wel schrijven. Toch begrijp ik het volkomen. Ik verzwijg mijn blog regelmatig met het idee ‘ze begrijpen het toch niet’. Als ik ‘m wel doe, noem ik meestal wat onderwerpen en gooi ik het woord ‘persoonlijk’ er ook tussen neus en lippen door doorheen ;)

  • Beantwoorden
    Marjolein
    10 april 2015 op 16:08

    Haha, dit is heel herkenbaar! :) Ik vind het ook altijd moeilijk om uit te leggen waar ik over blog, dus zeg ik altijd maar ‘over alles wat ik leuk vind. Een beetje lifestyle/fashion/personal achtig’. Vaak snappen mensen het dan nog steeds niet (veel mensen hebben nou eenmaal geen idee wat bloggen inhoudt), maar dan houden ze in ieder geval verder hun mond ;) Wel grappig dat op jouw studie wel meer mensen bloggen!

  • Beantwoorden
    Kiim
    10 april 2015 op 16:39

    Hahaha ga je over mij bloggen? Men, zo herkenbaar! Als ik mijn camera pak worden mensen soms ook bang omdat ze denken dat ik ze online zet. Leuk geschreven!

  • Beantwoorden
    Het Sushimeisje
    10 april 2015 op 16:41

    Ik denk dat je gewoon moet zeggen dat je blogt over dagelijkse dingen die je opvallen en dat hierop reflecteert ;) Dat klinkt voor de non-bloggers wat minder ego( vind jouw blog niet ego).

    En ik denk dat mensen persoonlijke blogs interessant vinden omdat zij dit als referentiekader gebruiken voor hun eigen leven en natuurlijk om te ”gluren bij de buren”. Daarom zijn realityshows waarschijnlijk ook zo populair.

    • Beantwoorden
      Lisa
      12 april 2015 op 11:09

      Ja, dat is wel een goede inderdaad! Fijn dat je mijn blog niet ego vindt haha. En stiekem vind ik reality TV ook heel leuk ja. Of eigenlijk zijn blogs leuker, want dat voelt toch wat minder gemaakt dan de Kardashians of zo.

      • Beantwoorden
        Het Sushimeisje
        12 april 2015 op 22:59

        Ja, maar van die shows zoals de Kardashians die verdienen bakken met geld en hebben een heel team en script..
        Nederlandse shows zullen dat ook wel hebben maar iets minder of iets subtieler, denk ik.

  • Beantwoorden
    Denise Joanne
    10 april 2015 op 16:49

    Herkenbaar! Ik zit ook nog in dat stadium dat ik mensen niet graag over mijn blog vertel. Met het blog wat ik hiervoor had was dat nog 10 keer erger. Ik begin nooit zelf over mijn blog, maar als mensen ernaar vragen vertel ik het wel. Maar precies wat jij zegt – ik vertel het dan op een manier alsof het niet zo veel voor stelt en dat ik het niet zo vaak doe. Wegwuiven, inderdaad. ;)

  • Beantwoorden
    anna
    11 april 2015 op 11:02

    Ik snap wat je bedoelt! Veel mensen vinden een blog oppervlakkig en zien het niet als iets nuttigs. Maar het is mijn hobby! Meestal begrijpen ze het wel iets beter als ze een kijkje nemen. Misschien moet je mensen maar gewoon vertellen dat je een soort advies/tips-blog hebt (dat bedoel ik niet negatief) en dat dat vet tof is, haha! <3

  • Beantwoorden
    Anneleen
    11 april 2015 op 14:28

    Ik snap het gênante gevoel dat je beschrijft goed! Ik voel me ook best beschaamd dat ik iemand ben die haar blog alleen nog maar heeft gedeeld met haar vriend, en met niemand anders… Ik vind het ook vervelend om aan andere te vertellen. En op deze moment voel ik me er ook nog niet klaar voor, om mijn blog te delen met mensen uit men directe omgeving, bedoel ik dan. Dus ik houd het nog maar effe voor mezelf… Is dat verkeerd?

    • Beantwoorden
      Lisa
      12 april 2015 op 11:11

      Nee joh! Ik heb het ook bijna een jaar geheim gehouden en vertel het ook niet zo maar aan iedereen. Mensen van mijn studie zullen het nog iets sneller begrijpen maar op mijn vereniging weet ook bijna niemand het. Gewoon lekker wachten tot je je er goed bij voelt!

  • Beantwoorden
    Iep
    12 april 2015 op 19:31

    Oooh zo herkenbaar! Sommige mensen reageren zo raar als ik vertel dat ik mijn eigen blog heb. Maar op mijn opleiding ( fotografie ) heb ik tot nu toe alleen nog maar leuke reacties gehad!
    Ze zijn vaak enthousiast en nemen dan ook een kijkje. Voor anderen houd ik het nog een beetje ”geheim”
    Liefs Iep

  • Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.