Life improvement Mindstyle Personal

Een stukje over losser worden

Afbeelding via Unsplash

Ik heb het liever niet over “uit je comfortzone gaan”. Dat vind ik namelijk zó’n groot cliché dat ik moeite heb om het uit mijn vingers te krijgen. Maar ja, een cliché is niet voor niets een cliché (dit is ook een cliché ja, sorry): ze zijn meestal wel waar.

Vroeger was ik behoorlijk serieus. Dat ben ik nog steeds, maar niet op zo’n manier dat het me eigenlijk vooral belemmerde, zoals vroeger. Toen was ik echt een beetje bang voor het onbekende en onvoorbereide. Ik wilde het liefst precies weten hoe mijn dagen eruit zouden zien en ik bedacht ook altijd eerst de consequenties voordat ik iets deed. Dat laatste is op zich geen hele verkeerde eigenschap en ik denk ook nog steeds wel na over wat ik doe. Maar soms denk ik ook: jammer dan. Je kunt toch nooit precies weten wat er gaat gebeuren.

Misschien een stom voorbeeld, maar ik durfde vroeger geen alcohol te drinken. Sorry lieve vrienden voor wie ik tienduizend redenen had bedacht waarom ik niet dronk (ik heb er geen behoefte aan, ik vind het vies (terwijl ik het nooit op had), het is toch alleen maar slecht voor je”). In al die redenen zit nog steeds een kern van waarheid hoor, maar eigenlijk was ik gewoon bang. Terwijl ik heus wel weet dat je na één wijntje niet opeens alle controle verliest, en niemand me alleen in een steegje achter zou laten.

Soms denk ik wel eens dat ik meer uit mijn tienerjaren had kunnen halen als ik wat spontaner was geweest. Niet qua alcohol, maar gewoon in het algemeen. Dit is echt een onzinnige gedachte, want je kunt de tijd toch niet meer terugdraaien. Bovendien heb ik echt al een heleboel uit mijn middelbareschooltijd kunnen halen, ook al was ik nog vaak terughoudend. Ik kan toch nooit weten of “spontaner zijn” ervoor had gezorgd dat dat nog meer was geweest?

Ik sta onder mijn vrienden denk ik nog steeds wel bekend als degene die alles van tevoren al tot de puntjes heeft uitgezocht. Dat is misschien mijn imago, maar dat geldt echt niet altijd. Ik heb ontdekt dat het prima is om niet honderd procent voorbereid te zijn. Ik vind het echt niet altijd leuk om ergens heen te gaan zonder dat het gepland is, maar als ik dat eenmaal los kan laten, maak ik vaak de leukste dingen mee.

Een jaar geleden zei ik, vier dagen voor het moment zelf, onverwachts ja tegen speechen op de diploma-uitreiking. Eigenlijk vraag ik me af hoe ik daar ooit ja op heb kunnen zeggen, al zou ik het door die ervaring nu sneller nog eens doen. Maar ik wist dat ik spijt zou krijgen als ik het niet deed. Ik beschouw die speech echt als een perfecte afsluiting van mijn middelbareschooltijd en hoe ik me daar heb kunnen ontwikkelen.

Maar het kunnen ook de kleine dingen zijn. Spontaan met vriendinnen ergens heen, ook heb ik het eigenlijk hartstikke druk. Ik voel me altijd goed als ik spontaan iets heb gedaan. Naar dingen toe leven en ze uitgebreid plannen is ook leuk, maar wat nou als het niet zo uitpakt als je verwacht had? Bij spontane acties heb je geen tijd om van tevoren verwachtingen te creëren, en daarom zijn die momenten juist zo leuk.

Ik zal niet zonder Google Maps naar een plek gaan waar ik nooit eerder ben geweest onder het mom van “lekker spontaan doen”. Gevaarlijke situaties sla ik ook nog steeds maar over. En ik ben nu ook niet eens begonnen met comazuipen of zo. Maar oké, dat is het andere extreme natuurlijk. Ik denk dat “minder nadenken (maar wel verstandig zijn dus) en gewoon doen” me al veel mooie dingen heeft gebracht. Niet alleen ontspanning op korte termijn, maar ook meer vertrouwen in mezelf en een bredere blik op de langere termijn.

Op dit moment ben ik heel spontaan bezig met het plannen van een stedentripje naar Boedapest. Met een best wel random reisgezelschap. Gewoon, omdat het leuk is, en het me weer een mooie ervaring rijker maakt. Ooit wil ik besluiten om op vakantie te gaan en dan de volgende dag nog in het vliegtuig stappen. 

Wat was het laatste dat jij spontaan deed? En wat voor gevoel kreeg je daarbij? 

8 Reacties

  • Beantwoorden
    Stella
    19 mei 2015 op 20:14

    Dit stuk komt me ZO bekend voor. Het is net alsof ik mezelf hoor praten. “Toen was ik echt een beetje bang voor het onbekende en onvoorbereide. Ik wilde het liefst precies weten hoe mijn dagen eruit zouden zien en ik bedacht ook altijd eerst de consequenties voordat ik iets deed.” Voilá. C’est moi. Ik ben de laatste tijd ook wat losser aan het worden. Dat is ZO fijn, maar ook heel eng. Bij het loslaten van dingen komen ook consequenties kijken waar je misschien niet zo blij mee bent. Bij mij is dat mijn lichaam dat iets meer kilo’s telt -mede door de alcohol dat ik tegenwoordig dus wel drink, net als jij- en mijn studieresultaten die een beetje kelderen. Maar ik voel me wel losser, vrijer en gelukkiger. En eigenlijk is dat me veel meer waard! Fijn artikel om te lezen. Ik hoop dat je het ik-bedenk-het-nu-en-vertrek-morgen doel ooit gaat waarmaken! Liefs.

    • Beantwoorden
      Lisa
      20 mei 2015 op 19:41

      Leuk om te horen dat je je hierin herkent, daarvoor doe ik het toch wel een beetje. Ja gelukkig zijn is echt belangrijk! Studieresultaten ook natuurlijk, maar daar heb je uiteindelijk niets aan als je je flink ongelukkig voelt.

  • Beantwoorden
    Soesja
    19 mei 2015 op 20:18

    Ik ben ook echt zó een planner! Gelukkig heb ik nooit het idee gehad dat het me tegen hield, ik doe immers wel heel veel, maar plan het wel graag. Dat geeft me rust. Al zou ik heel graag een keer met bijvoorbeeld srprs.me op vakantie gaan, kijken hoe het me bevalt om helemaal niks voor te bereiden (en te weten!)

    En over uit je comfort zone stappen, dat is iets wat ik ook nog wel een beetje mag leren. M’n comfortzone is niet perse heel klein, maar ik doe niet heel vaak dingen waar ik me niet comfortabel bij voel. Om dat goed te maken ga ik gewoon maar meteen vier maanden naar Canada verhuizen en volledig uit m’n comfort zone gegooid worden, dan haal ik het wel even in :’D

  • Beantwoorden
    Kim
    19 mei 2015 op 23:53

    Dit soort stukken zorgen ervoor dat ik jouw blog graag lees! Je gaat net een stukje verder dan de meeste persoonlijke lifestylebloggers, op zo’n manier dat je er als lezer daadwerkelijk wat aan hebt. =)

    • Beantwoorden
      Lisa
      20 mei 2015 op 19:39

      Ah dit vind ik echt een heeele lieve reactie, dankjewel! <3

  • Beantwoorden
    Kim
    20 mei 2015 op 10:30

    Ik ben ook echt ontzettend ‘slecht’ in het doen van spontane dingen. Ik kan er niet goed tegen. Terwijl ik het soms ook wel heel leuk vind! Ik hoop langzaam maar zeker mijn ‘plannen’ een beetje los te gaan laten en meer spontane dingen te gaan doen. :)
    Bedankt voor dit inspirerende stuk, het heeft me weer even goed aan het denken gezet!

  • Beantwoorden
    Marjolein
    20 mei 2015 op 12:44

    Het is grappig hoe erg ik me hierin herken, zelfs zo erg dat ik een tijdje geleden ook een blogidee voor ‘uit je comfortzone stappen’ had… ;) Ik ben ook wel altijd van het voorbereid zijn en soms vind ik het ook moeilijk om onbekende, spontane dingen te doen zoals naar een feest gaan. Maar de laatste tijd ben ik veel beter in los laten en genieten.

  • Beantwoorden
    anna
    20 mei 2015 op 19:36

    Goed geschreven Lisa! Spontane acties zijn echt het leukst, daar hecht ik ook veel waarde aan.

  • Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.