other Studentenleven

Op kamers, of toch nog even niet?

Eén van de grootste dilemma’s als student: ga ik op kamers, of blijf ik toch nog even lekker thuis wonen?  Kies je voor geld, of toch voor vrijheid? Voor verantwoordelijkheid, of toch nog even niet? Ik heb eerst vier maanden thuis gewoond en woon nu vier maanden op kamers. Ik heb allebei de situaties dus niet héél lang meegemaakt, maar ik kan toch wel wat over mijn ervaringen te vertellen!

Waarom ben ik op kamers gegaan?

Soms zijn er situaties waardoor het onmogelijk wordt om thuis te blijven wonen (of juist om op kamers te gaan). Om dit een goede vergelijking te maken, zal ik eerst even vertellen waarom ik op kamers ben gegaan.

De reistijd van mijn huis naar de universiteit is ongeveer 1 uur en 40 minuten. Als ik om 9:00 uur moest beginnen,  moest ik dus om iets over zeven van huis weg, of om vijf voor half 8 (en dan bidden dat ik net op tijd kwam). Nu moet ik eigenlijk nooit meer voor 12:00 uur beginnen, maar als ik in de spits had gereisd was ik zo moe dat het op de uni al voelde alsof er een halve dag op zat. En als ik in de spits weer naar huis moest, kwam er ‘s avonds van moeheid weer niets uit mijn handen. Verder viel het treinen eigenlijk heel erg mee, maar die spits…

Daarnaast zit ik ook bij een studentenvereniging en het is niet echt chill als je iedere keer bij iemand moet slapen. En eerlijk? Als ik dichterbij huis was gaan studeren, was ik er denk ik vroeg of laat toch wel aan toe geweest. Het is fijn om bij mijn ouders te wonen, maar ik heb wel het gevoel alsof ik steeds moet laten weten waar ik ben. Bovendien heb ik een heel ander ritme dan mijn ouders.

Verder zijn eigenlijk bijna al mijn vrienden ook meteen op kamers te gaan. Ik ben nog een keer met twee vriendinnen naar de film geweest, maar verder was er niemand om doordeweeks iets mee te doen. Terwijl ik dus wel veel vrije tijd had! In mijn studentenstad kon ik ook niet echt een sociaal leven opbouwen en dat was best stom. Natuurlijk is het anders als je maar een half uurtje van je studentenstad af woont, maar ik wilde echt niet na tienen nog de trein nemen.

Kortom: genoeg redenen om op kamers te gaan, ook buiten de reistijd om!

Thuis wonen

Ik heb dus eerst vier maanden op kamers gewoond. Nu ik dit schrijf, woon ik ook heel even een soort van thuis. Ik kwam vrijdag thuis en ben dus eigenlijk maar 3 dagen in Rotterdam tot 6/7 mei, maar eigenlijk ga ik liever tussendoor ook gewoon naar huis haha. Soms heb ik gewoon even zo’n momentje dat ik het fijn vind om thuis te zijn.

Daartegenover moet je dus wel veel (in de spits) reizen, toch vaak op andere tijden eten, hou je toch een soort van afstand van je studentenstad (tenzij je in het dorp ernaast woont), kun je moeilijker lid worden van een (sport)vereniging lastig, kun je niet zo goed vriendschappen opbouwen en word je toch minder zelfstandig. Al kan dat op je 23ste ook nog.

En ja, sparen zit er nu natuurlijk ook niet in. Als je dichtbij je studentenstad woont snap ik heel goed dat je thuis blijft wonen. Zeker nu met de invoering van het leenstelsel.

Wat ik van kamers mis als ik thuis ben

De ruimte (mijn slaapkamer is 6m2), vrijheid, de mensen in Rotterdam, de stad zelf, mijn camera die ik niet mee wil slepen, ontbijten in bed (slecht, I know), mijn grote bed, de rust, de lekker harde douchestraal, dat ik lekker zelf de temperatuur kan instellen, zelf bepalen wat ik eet, op de fiets naar de uni kunnen.

Op kamers wonen

In januari was het dan eindelijk zo ver: ik ging op kamers. Ik was bang dat ik de overgang moeilijk zou gaan vinden, maar het viel hartstikke mee. Eigenlijk was ik al heel erg aan het idee gewend geraakt, en mijn ouders ook. Binnen twee weken voelde het eigenlijk al helemaal als normaal.

Ja je moet je huishouden doen. En boodschappen doen, en koken. En je geld uitgeven aan afwasmiddel en pleepapier. En wat dacht je van meubels en je huur? Maar het huishouden hoeft echt niet heel veel tijd in beslag te nemen, en eten hoeft niet duur te zijn.

Voor jezelf zorgen is ook lastig. Het gaat niet altijd even lekker, maar ik vind het wel belangrijk dus zorg ik in ieder geval dat ik altijd ontbijt en alle basics in huis heb. Maar soms heb ik gewoon geen zin om te koken/de deur uit te gaan voor avondeten en wordt het een bord pasta met pesto en willekeurige groentes (ik heb altijd wel tomaatjes of paprika in huis). Maar ik heb ook wel weer een hoop nieuwe dingen geprobeerd, zoals zoete aardappel uit de oven en dingen met avocado.

Verder gruwen veel mensen al bij het idee dat ze met wildvreemden een badkamer en keuken moeten delen. Ik heb het geluk dat ik maar één huisgenoot heb die ook nog eens heel schoon is. Op zich zou ik het niet héél erg hebben gevonden om met meerdere mensen te wonen. Dat zou voor mij als persoon wel een goede ervaring zijn geweest. Bovendien ben ik bij genoeg huizen op bezoek geweest waar het gewoon redelijk schoon is!

Maar oké, verder vind ik het eigenlijk helemaal prima zo haha. Ik heb al genoeg last van mijn overbuurman die af en toe een jointje rookt. De flat waar ik in woon is behoorlijk crappy, dus dat ruik je ook haha. Ik ben in ieder geval al blij dat ik deze ervaring heb en niet meteen ben gaan samenwonen, want ik leer er heel veel van.

Wat ik van thuis mis als ik op kamers ben

Mijn ouders en broertje, iemand om mee te praten, mijn vriendinnen van thuis, dat er voor me gekookt wordt, de bank om even lekker op te zitten, de quooker, afwasmachine en oven, de kookplaat die ik niet aan hoef te steken, al het eten wat ik niet in mijn eentje kan eten/wat te duur is/wat lekker is en ik daarom niet koop om mezelf te beschermen, de tuin, de luxaflex (kamer op het zuiden betekent dat mijn gordijnen overdag altijd dicht moeten), dat alles op fietsafstand is.

Mijn lijstje over voor- en nadelen van op kamers wonen is veel langer dan dat over thuis wonen. Bovendien mis ik ook veel meer van thuis als ik op kamers ben, dan andersom. Maar ach, ik weet zelf ook wel dat ik het hartstikke luxe heb thuis en die luxe heb ik eigenlijk helemaal niet zo nodig. Bovendien zijn er altijd dingen die je mist. Als ik in Rotterdam ben mis ik mijn woonplaats thuis, en als ik thuis ben mis ik Rotterdam…zo schiet het niet op natuurlijk, haha.

Op jezelf gaan is een stuk ingewikkelder, maar dat is het voor mij zeker wel waard. Ik geniet heel erg van mijn tijd op kamers, ook al wil ik soms gewoon even lekker naar mijn ouders. Ik ga vrijwel elk weekend naar huis. Soms vind ik van vrijdagmiddag tot maandagochtend thuis zijn lang zat, en andere keren, zoals nu, plak ik er even lekker wat dagjes aan vast omdat ik even geen zin heb. En ik vind het heerlijk dat ik die keuze heb!

Ik denk niet dat dat beetje huishouden een reden zal moeten zijn om niet op kamers te gaan. Maar dat betekent niet dat er geen andere redenen zijn. Als jij denkt dat je er nog niet klaar voor bent of dat op kamers gaan het geld niet waard is, moet je het gewoon niet doen!

Maar, zoals ik al zei: iedereen is daar anders in. Ik hoop dat ik jullie met mijn afwegingen geholpen heb, maar iedereen heeft natuurlijk zijn eigen redenen. Maak deze beslissing dus lekker voor jezelf! Ik vond thuis wonen (toen ik zo graag op kamers wilde) niet zo erg als ik had verwacht en op kamers gaan (toen ik zo gewend was aan thuis wonen) allebei best meevallen! Op dit moment geniet ik gewoon lekker van mijn weken op kamers en mijn weekenden thuis.

Woon jij thuis, op kamers, gewoon op jezelf of woon je al samen? En waarom?

7 Reacties

  • Beantwoorden
    anna
    3 mei 2015 op 09:30

    Leuk geschreven! Ik moest wel op kamers, in het begin vond ik het niet zo leuk, maar nu ik een nieuw plekje heb wel :)

  • Beantwoorden
    José
    3 mei 2015 op 11:51

    Leuk geschreven, en ook interessant om te lezen! Na de zomervakantie ga ik ook op kamers, ik ben echt heeel benieuwd en excited.

  • Beantwoorden
    Iep
    3 mei 2015 op 16:51

    Leuk om te lezen!
    Ik woon nog lekker thuis hihi!
    Maar binnenkort wil ik toch wel echt op mijzelf gaan wonen!
    Liefs Iep

  • Beantwoorden
    Beau
    3 mei 2015 op 20:14

    Ik was eerst helemaal nog niet van plan om op kamers te gaan, omdat ik thuis mijn leventje had en het wel prima vond. Ik werd dat reizen ook heel erg zat en vond het ook jammer dat ik geen leven kon opbouwen in Utrecht, dus na 3 maanden ben ik ook op kamers gegaan en ik vind het heeeeerlijk. Lekker mijn eigen ding doen, alles zelf bepalen.. Mijn leven is er compleet van veranderd (sommige dingen helaas op een niet zo fijne manier.. ;) ) maar ik geniet wel van het op mezelf wonen!

  • Beantwoorden
    Inge
    3 mei 2015 op 23:35

    Ik woon nu nog thuis maar volgend jaar als ik aan de universiteit ga beginnen ga ik ook op kamers. Leuk maar wel spannend!

  • Beantwoorden
    Marjolein
    4 mei 2015 op 08:38

    Ik snap echt precies je afwegingen. Ik ga waarschijnlijk na de zomer op kamers, en hoewel ik het echt veel te eng vind… heb ik er ook veel zin in. Eindelijk de mogelijkheid om ‘s avonds wat anders te doen dan op de bank te hangen haha.

  • Beantwoorden
    Jantine
    4 mei 2015 op 10:12

    Toen ik de eerste keer ging studeren, ging ik niet op kamers wonen. Ik was nog erg jong en woonde al bij die hogeschool in de buurt, en hoewel het soms echt wel kriebelde was het wel beter dat ik thuis bleef wonen achteraf.

    De tweede keer studeren was ik het eigenlijk ook nog niet van plan; ik stond al sinds mijn 18e ingeschreven in het dorp van mijn ouders, was ondertussen 24 en bijna aan de beurt, en ik had echt geen zin om voor een kwartiertje minder reistijd in Utrecht te gaan wonen. Uiteindelijk kreeg ik een maand later een appartementje aangeboden in dat dorp, en eigenlijk vond ik het de ideale combinatie. Ik had alle vrijheid (mijn moeder wist het echt niet als ik met de fiets midden in de nacht van het station afkwam, omdat als ik de laatste trein pakte de laatste bus al weg was), maar zat wel nog dicht genoeg bij mijn ouders dat ik soms daar mee kon eten, of mijn moeders auto kon lenen om naar de Aldi te gaan haha. Qua reizen was ik minder tijd kwijt dan vanuit Maarssen, waar mijn ex woonde, en waar veel studiegenoten op kamers zaten, en ik betaalde nog geen 300 euro huur. Wel excl. g/w/l, maar dat was mooi in balans met mijn huurtoeslag, en mijn klasgenoten betaalden al snel anderhalf of twee keer zoveel voor iets zo groot als mijn slaapkamer. Ideale situatie dus ;-)

  • Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.