other

Vijf jaar Lisa Loves – WordPress en sociale contacten

Gisteren nam ik jullie mee terug in de tijd en vertelde ik over hoe ik mijn blog vijf jaar geleden ben begonnen. Maar daar stopte het natuurlijk niet! Na drie jaar op Blogspot blog ik nu al twee jaar vrolijk verder via WordPress. Bovendien heb ik het nog helemaal niet over een heel belangrijk onderdeel van bloggen gehad: hoe ik andere bloggers heb ontmoet!

Lisa Loves op WordPress

Na drie jaar vond ik het toch wel tijd om de boel wat professioneler aan te pakken. Bovendien was ik blogger een beetje zat. Er zaten altijd rare witregels in mijn blogposts die ik niet weg kreeg en het commentsysteem was al helemaal om te huilen. Op mijn derde blogverjaardag verhuisde ik dus officieel naar lisaloves.nl. De site waar jij nu bent dus!

Verder veranderde er niet zo veel met die overgang, want ik ging eigenlijk gewoon door waar ik mee bezig was. Mijn blog was in die tijd al een stuk persoonlijker geworden en minder lifestyle, ook al schreef ik af en toe nog steeds over bijvoorbeeld boeken. En ik deed nog shoplogs! Eigenlijk laat ik mijn aankopen nu alleen nog in mijn tweewekelijkse dagboekje zien. Langzamerhand begon ik de mindstyle-kant wat meer te ontdekken. Ook schreef ik dingen over bijvoorbeeld plannen en ging ik door met mijn fotodagboekjes.

Het enige grote verschil is dat ik toen meer over mezelf schreef (zoals feitjes over mezelf). Nu vind ik dat eigenlijk niet meer zo boeiend. Ik deel nog wel veel dingen over mezelf, maar wel op een andere manier. Ik schrijf bijvoorbeeld over onderwerpen (zoals de toekomst) en haal er dan veel van mij eigen ervaringen bij. Maar ik probeer wel echt een boodschap over te brengen en niet alleen maar leuk dingen over mezelf te vertellen.

Verder is mijn blog eigenlijk nog steeds hetzelfde, behalve dat ik niet meer over bijvoorbeeld beauty schrijf (wat ik in het eerste half jaar dus nog wel deed). Verder groeit mijn blog gewoon met me mee. Eerst schreef ik over de middelbare school, nu over mijn studententijd. En over vijf jaar schrijf ik weer waar ik op dat moment sta (maar ik word nooit een mommyblog hoor, don’t worry)!

Mijn omgeving vertellen over mijn blog

In het begin deed ik alles een beetje stiekem. Ik vond het raar om te vertellen dat ik een blog had, ook aan mijn ouders. Bloggen begon vijf jaar geleden net een beetje op te komen, dus het was ook nog lang niet zo bekend als nu.

Daarnaast begon ik mijn blog ook in de periode dat mijn presentatie-angst begon. Deze presentatie-angst was eigenlijk meer een weerspiegeling van hoe ik sociale situaties in het algemeen eigenlijk gewoon eng vond*. Ik ben mijn blog nooit begonnen om weg te rennen, of omdat met mensen op internet communiceren makkelijker was dan in het echte leven, ook al was dat soms wel een beetje zo. Maar ik denk achteraf dat het me wel een beetje heeft geholpen. Als mensen op internet wel naar me luisteren, waarom mensen in het echte leven dan niet?

Maar oké, wat heeft dit te maken met mijn omgeving vertellen over mijn blog? Je kunt het hele verhaal hier lezen. Mijn eerste presentatie die ik na mijn behandeling bij de psycholoog moest doen, ging over “mijn passie”. Eigenlijk had ik maar één echte passie, en dat was bloggen. Dus alsof een speech geven überhaupt nog niet moeilijk genoeg was, ging ik ook nog eens een ‘geheim’ blootgeven voor de klas. Ik maak het mezelf gewoon graag moeilijk, haha.

Na die speech was ik zo opgelucht. Niet alleen omdat het me was gelukt om een presentatie te geven, maar ook omdat ik eindelijk over mijn blog had verteld. Ik vond het helemaal niet leuk om geheim te houden, en om te liegen over dat ik bijvoorbeeld geen Twitter had. Gelukkig reageerde iedereen -ook mijn ouders, want die wisten het ook nog niet- heel positief. Natuurlijk was het wel een beetje ongemakkelijk als jongens uit mijn klas in de les mijn blog gingen lezen, maar ach.

(*=ik ben hier heel voorzichtig mee, want ik ben dus nooit gediagnosticeerd met een angststoornis en het is ook nooit zo extreem geweest, maar ik vond het dus wel heel moeilijk om bijvoorbeeld op mensen af te stappen of om mezelf te laten horen).

Ik vind het nu nog steeds niet altijd even makkelijk om over mijn blog te vertellen, maar inmiddels is het wel iets waar ik langzaam steeds een beetje trotser op durf te zijn. Soms hoor ik van vriendinnen of mijn nichtje dat ze dingen op mijn blog hebben gelezen, of ze zeggen op Whatsapp dat ik een foutje heb gemaakt. Dat was vreemd aan het begin, maar nu vind ik het wel leuk!

Sociale contacten door het bloggen

Natuurlijk heb ik het leukste voor het laatst bewaard. Ook al ben ik nooit een regelmatige updater geweest: ik heb wel altijd veel energie in mijn blog gestopt. En daar kreeg ik ook een hoop mooie dingen voor terug, zoals contact met andere bloggers.

In juni 2010, toen ik dus net mijn blog had, maakte ik Twitter aan. Aan het begin had ik nog niet echt volgers, maar naarmate ik langer blogde en andere mensen mijn blog gingen ontdekken, kreeg ik meer volgers en dus ook meer interactie via Twitter. Twitter is zo leuk, want het is helemaal niet vreemd om op mensen te reageren en gesprekken te starten met mensen die je eigenlijk niet kent. En het is dus ook een makkelijke manier om bloggers te leren kennen!

Een superawkward vlog in Walibi die volgens Soesja “toch al bijna drie jaar op het internet staat”. Geniet, haha.

In maart 2012 had ik het geweldige plan om met Floor (ze blogt niet meer mimimi) en Marjolein naar The Hunger Games te gaan. Natuurlijk vonden mijn ouders het niet zo’n goed idee dat ik in mijn eentje met de trein naar Groningen zou gaan, maar he. Een paar maanden later vroeg Floor of ik met haar en een groepje bloggers mee naar Walibi wilde. Ehh, ja! Zij hadden elkaar al eens eerder ontmoet en het was ook nog eens mijn eerste keer, maar het was hartstikke leuk. Sowieso is het al cool om te zeggen dat je eerste bloggersmeet in Walibi was, haha.

In oktober 2012 was mijn tweede meeting. Toen waren Lizzy, Josephine en Sharon er ook bij. Supereng, want zij hadden er dus samen met Soesja (en Vera) deels voor gezorgd dat ik was begonnen met bloggen. Bovendien waren hun blogs toentertijd echt heel groot (ik denk dat ze rond de 700 volgers hadden? Dat was toen in ieder geval heel veel, want ze stonden heel hoog in dat lijstje met meest populaire Nederlandse blogs op Bloglovin’).

In december had ik met hetzelfde groepje een sinterklaasmeeting bij mij thuis. Echt vreemd om bloggers in je huis te hebben, maar wel heel leuk! Daarna heb ik nog een paar keer met ze ontmoet (al veranderde het groepje wel een beetje van samenstelling steeds): in maart 2013 in Utrecht en in november 2014 in Amsterdam.

In april 2013 ging ik voor het eerst naar een meeting met andere mensen (maar wel met Floor en Marjolein) in Groningen.  Dat was wel een beetje eng, maar alsnog leuk!  In dezelfde maand ontmoette ik Beau. In de zomer van 2014 ging ik voor het eerst zonder iemand van het vaste groepje naar een meeting in Utrecht, waar ik Hester en Maaike voor het eerst ontmoette.  In maart zag ik ze weer, bij een high tea bij Maaike thuis. Met Maaike en Hester heb ik veel contact via Twitter, superleuk! En Marjolein spreek ik iedere week wel via Whatsapp.

Oké, lekker lang verhaal is dit geworden, haha. Bloggers meeten is echt apart, want je hebt het gevoel alsof je elkaar al gewoon goed kent doordat je elkaars blogs volgt. Bovendien heb je een grote gezamenlijke hobby om samen over te praten, dus het is nooit ongemakkelijk. Het is ook ergens heel apart om vrienden van over heel Nederland op Facebook te hebben, maar eigenlijk is het vooral hartstikke leuk! En ik denk dat ik deels hierdoor het ook makkelijker vindt om contact te leggen met onbekende mensen, tijdens concerten bijvoorbeeld.

 

Er is dus veel veranderd aan mijn blog in de afgelopen vijf jaar, maar eigenlijk is dat allemaal vrij geleidelijk gegaan. Mijn blog groeit gewoon langzaam mee met mij als persoon en met mijn interesses. Eigenlijk is er één ding hetzelfde gebleven: ik heb altijd alles zelf gedaan. De layout aanpassen, foto’s maken, schrijven, social media bijhouden…  Ik praat wel eens met andere bloggers, maar uiteindelijk doe ik alles zelf. En ik denk dat dat voorlopig nog even zo blijft!

7 Reacties

  • Beantwoorden
    Marjolein
    7 mei 2015 op 16:14

    Je bent echt gegroeid in de afgelopen jaren zo te horen. Ik wist niet dat je zo veel last had van presentatie angst joh! Gelukkig maar dat het een stuk beter gaat, maar presenteren is en blijft gewoon vreselijk. Ik vind het heel leuk dat ik je heb leren kennen en ik heb ook echt wel gemerkt dat je je steeds meer op je gemak voelt. :D ik wil je ttrouwens wel horen als je een kindje hebt haha. Misschien word je perongeluk toch een mommy blog…

  • Beantwoorden
    Soesja
    7 mei 2015 op 18:34

    Ik vind het zo leuk en bijzonder om te horen dat ik een van de ‘redenen’ ben dat je bent gaan bloggen, echt heel tof :D Motiveert me ook! Ik lees je blog met heel erg veel plezier en vind je artikels, vooral de laatste tijd, echt super interessant en kwalitatief heel goed! Keep up the good work :)

  • Beantwoorden
    Dina
    7 mei 2015 op 21:18

    Wat leuk om te lezen wat het bloggen je allemaal heeft gebracht en wat voor ontwikkeling je eigenlijk bent doorgaan. En jeetje, vijf jaar is lang eigenlijk hè?

  • Beantwoorden
    Beau
    8 mei 2015 op 00:44

    Ahh Lisa, wat leuk om te lezen! Ik heb één keer een ‘bloggersmeeting’ gedaan en dat was dus met jou, haha! Ziet er allemaal heel gezellig uit :)

    • Beantwoorden
      Lisa
      10 mei 2015 op 10:34

      Ik voel me vereerd dat ik je eerste bloggersmeet was!

  • Beantwoorden
    Maaike
    8 mei 2015 op 20:20

    Wat stoer dat je gewoon in een presentatie over je blog hebt verteld! Zou ik echt noooit hebben gedurfd op de middelbare, haha. Echt fijn dat je zo gegroeid bent!
    En bloggers ontmoeten is gewoon echt het allerallerleukste van bloggen. Ik vond het supergezellig om je twee keer te hebben gezien, wie weet binnenkort weer een keer? :D

    • Beantwoorden
      Lisa
      10 mei 2015 op 10:35

      Ja sowieso Amsterdam/Rotterdam chillings deze zomer!

    Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.