Canada Personal

Een stukje vanuit mijn dorm in Canada

Daar zit ik dan. Op bed, in mijn nieuwe dorm. Het is nu kwart over tien ‘s avonds en ik heb eigenlijk al hoofdpijn van de moeheid, maar ik wilde toch nog even wat schrijven. En omdat ik te moe ben om te schrijven in mijn dagboek, typ ik het maar. Normaal zou ik even mensen whatsappen (ik weet niet waarom, maar het is zo fijn om dat ‘s avonds voor het slapen te doen als je weg bent van huis) maar door het tijdverschil kan dat natuurlijk niet. 

Ja, die jetlag, daar ben ik nog steeds niet helemaal vanaf. Ik ben er nou nog niet over uit of het iets positiefs of iets negatiefs is om het ritme van een normaal mens te hebben. Half elf slapen, half acht wakker worden. En ik slaap goed! Zelfs in het hostel deed ik mijn slaapmasker op en weg was ik, ook al kwamen er nog mensen binnen en stonden er al eerder mensen weer op. Dit is een hele nieuwe beleving en ik hoop dat ik dit nog even mag volhouden, haha.

Inmiddels is het de volgende ochtend. Vandaag staat in het teken van pasjes ophalen, zorgen dat de Wi-Fi in mijn kamer eens gaat werken en een hele hoop spullen inslaan. De dichtsbijzijnde goede winkels zijn steeds een half uur met de bus. Misschien moet ik er maar aan wennen dat dit echt een autoland is. Ze noemen de campus “pedestrian-friendly”, maar ik denk dat de looptijd van mijn kamer in Rotterdam naar college korter is. Het. Is. Huge. Ik zal snel nog wat foto’s maken voor de hectiek van Orientation Week begint. Omdat de reguliere studenten pas rond 5 september komen, is het hier nu erg rustig.

Het voelt hier nog niet echt als thuis. Misschien omdat de woonkamer eruitziet als de wachtkamer van de dokter, misschien omdat ik hier alleen met een meisje van mijn studie woon (geheel toevallig overigens) en de andere kamers nog leeg zijn, misschien omdat ik geen ontbijt heb en water in een pannetje moet koken. Ik kan de lichtknoppen niet vinden, was net drie minuten bezig met uitvogelen hoe de douche werkt en ja, de Wi-Fi op mijn telefoon is zo zwak dat ik niet kan whatsappen in bed. Het matras is kneiterhard en er zit een soort plastic hoes omheen die je heel erg voelt. Waarschijnlijk zijn dit dingen die me over een week niet eens meer opvallen.

Het is allemaal zo veel dat ik het maar gewoon even rustig over me heen moet laten komen. Dit is ook de reden dat ik op dit moment even geen samenhangend of compleet blogje kan typen, haha. Bovendien ben ik nog steeds erg moe, wat ook wel met het weer te maken kan hebben. Het is steeds rond de dertig graden en dat kan nog best even zo blijven… Daar zit je dan in Canada, haha. Gelukkig was ik er op voorbereid en heb ik nog wel wat zomerse kleding bij me.

Voor nu wilde ik gewoon even een stukje typen. Er komt snel een wat completer verhaal aan over mijn eerste week en hoe Toronto was. Dit is echt een bizar kort blogje voor mijn doen en ik zou dit normaal echt als opvulstuk beschouwen, maar ik heb besloten om dat helemaal los te laten en gewoon even te posten op het moment. 

8 Reacties

  • Beantwoorden
    Beau
    2 september 2016 op 17:01

    Niet heel gek dat het dan nog niet echt als thuis voelt hoor, haha ;) Leuk om even wat te lezen!

  • Beantwoorden
    Soesja
    2 september 2016 op 17:15

    Ahh, het is allemaal zo herkenbaar! Vooral het keiharde matras, wat je inderdaad na een tijdje totaal niet meer opvalt, totdat je weer thuis bent en een week lang elke dag intens gelukkig in slaap valt omdat je bed zo lekker ligt (en daarna merk je dat helaas ook niet meer). Geniet van alle nieuwe indrukken, ik weet dat het heel intens kan zijn maar dat is juist ook wel weer iets heel moois! En grijp gewoon alle kansen die op je pad komen aan, lekker reizen, dingen doen… Heel veel plezier!!! Ik zou willen dat ik nog een keer mocht!

    • Beantwoorden
      Lisa
      4 september 2016 op 23:34

      Gek genoeg heb ik dus helemaal geen last van mijn schouders etc., dus kennelijk ben ik niet heel gevoelig voor dat harde matras. Al is gewoon chillen op bed niet echt lekker, haha.

      Dankjewel voor je advies en ik ga het zeker proberen na te volgen! En sorry alvast als je steeds heimwee krijgt door mij, haha.

  • Beantwoorden
    Audrey
    2 september 2016 op 21:14

    Ik vind het juist leuk om zo’n eerlijk kijkje te krijgen :) Fijn dat je zo goed slaapt. Hopelijk wordt het snel nog leuker allemaal!

  • Beantwoorden
    Sonja
    2 september 2016 op 22:59

    Ik snap zo goed dat je even helemaal overwhelmed bent, had ik ook die eerste week! Gewoon lekker veel slapen haha;) En als eenmaal al die praktische dingen geregeld zijn, scheelt het ook al heel veel. Heb je eigenlijk een introductie ofzo? Want daardoor leerde ik snel veel nieuwe mensen kennen en werd het langzaam aan mijn “thuis”. In ieder geval, doe rustig aan en veel plezier!! Liefs

    • Beantwoorden
      Lisa
      4 september 2016 op 23:33

      Ik had gisteren international and exchange residence introduction, morgen international and exchange welcome day (met vooral de hele dag praatjes over praktische zaken geloof ik, ben benieuwd) en overmorgen exchange orientation. En verder heb ik al wel exchange students die ook hier in de dorms leven ontmoet. Dus mensen leren kennen komt wel goed, haha. Dankjewel!

  • Beantwoorden
    Hester
    3 september 2016 op 11:14

    Ok, je kamer doet me nu inderdaad vooral nog heel erg denken aan een vakantiehuisje op een park in Duitsland maar daar kun je alsnog wat leuks van maken. Ik vind het echt supertof dat je dit gewoon gaat doen, ook nog met dat tijdsverschil, dan weet je wel dat je ‘echt ver weg zit. Veel succes met dingen regelen maar vooral ook heel veel plezier :)

    • Beantwoorden
      Lisa
      4 september 2016 op 23:31

      Nou dat vind ik een nette vergelijking, want de meesten noemen het dus een gevangenis. Haha. Dankjewel, komt goed!

    Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.