Canada Personal

(Bijna) twee maanden in Canada

Op de dag dat jullie dit lezen, is het precies twee maanden geleden dat mijn vliegtuig landde op Toronto Pearson Airport. Ik probeer me niet te veel te focussen op aftellen, op hoeveel dagen ik nog te gaan heb, op hoe snel het gaat. Maar ik wil wel even terugblikken, reflecteren. Ik merk dat ik (helaas) niet heel veel tijd kan vinden om mijn papieren dagboek bij te houden. En als ik het dan toch typ, kan ik het net zo goed op mijn blog delen, toch?

Hoe het gaat

Dat ik probeer niet af te tellen, zegt wel genoeg toch? Ik heb het ontzettend naar mijn zin hier. Mijn studie is leuk, het is gezellig in huis, ik woon in een fantastisch land en heb de kans om er zo veel mogelijk van te ontdekken. Ik merk dat het echt leuk is om in een land te wónen in plaats van er op bezoek te zijn, om dieper in contact te komen met Canadezen en dingen over het land te leren die je nooit zou zijn opgevallen als je drie weekjes op vakantie gaat.

Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik denk “Wow, ik ben gewoon in Canada en ik woon hier.” Als ik in mijn eentje naar Ottawa ga, maar ook als ik achter mijn bureau zit. Ik ben zo blij dat ik na twee maanden nog steeds die dankbaarheid niet verloren ben. En ik ben natuurlijk ontzettend dankbaar dat ik hier mag en kan zijn, want dit is natuurlijk totaal niet vanzelfsprekend.

Natuurlijk is het geen sprookje. En dit zeg ik omdat het op Facebook lijkt alsof het alleen maar leuk is. Omdat je van anderen alleen maar hoort dat exchange de tijd van hun leven is geweest. Ik denk nog steeds dat ik hier alleen maar superpositief op terugkijk als ik terugkom, en ik ben ook heel positief over exchange. Alleen dat betekent dus nog niet dat het allemaal fantastisch is.

Vooral aan het begin voelde ik me eenzaam, niet per se omdat ik de mensen van thuis miste, maar omdat ik hier nog niet echt aansluiting had gevonden. Het lijkt misschien alsof iedereen op exchange al binnen een paar dagen een vriendengroep heeft gevonden. En eerlijk gezegd geloof ik ook wel dat dat voor veel mensen geldt. Maar ik vind het lastig om snel vrienden te maken en mezelf open te stellen. Dit heb ik altijd al gehad: op school, op vakantie, op mijn studentenvereniging.

Toch merk ik dat ik ook wel geniet van alleen en zelfstandig zijn. Niets tegen jullie, lieve mensen in Nederland, maar het is wel zo. Dat klinkt gek, hè? Ik werd steeds pas verdrietig als ik mezelf ging vergelijken met anderen. Want wow, wat zit ik hier zielig in mijn eentje thuis (of zoals nu: in het hostel) terwijl iedereen uit is? Maar eigenlijk vind ik het heerlijk om hier te zitten, nagenietend van de leuke dag met leuke mensen die ik heb gehad, en een blogje te typen.

Als ik erover nadenk, is het altijd al zo geweest. Ik kwam makkelijk een hele vakantie door zonder met mensen af te spreken. Daarna wilde ik altijd wel graag weer naar school om mijn vriendinnen te zien, want een week is echt wel het maximum. Maar eenmaal weer op school, als iedereen vertelde wat ze allemaal hadden gedaan in de vakantie, voelde ik me pas slecht en alleen. Helemaal nergens voor nodig!

Verder vind ik nog steeds dat ik te veel thuis ben. Ik ga niet echt “uit” in London, ook deels omdat het nou niet echt de meest spannende stad is. Ik eet niet fantastisch, omdat ik gewoon ga voor de meeste voedingswaarden voor het minste geld. Dat doe ik normaal ook, maar dan ga ik in het weekend naar huis waar ik vertroeteld word door mijn moeder. Ik drink tien keer zo veel koffie en thee to go en daar haal ik ook iets te vaak een muffin bij (maar ja, thuis geef ik dat geld uit aan bier of uitjes met mijn vriend). En je kwaaltjes zijn niet ineens verdwenen als je de oceaan overvliegt: ik slaap nog steeds slecht. Oh, en er zijn momenten dat ik mijn vriend hier gewoon even heen wil teleporteren.

Ik denk dat ik aan het eind van mijn exchange nog wel een leuk blogje over lessen uit Canada kan schrijven, maar voor nu laat ik het hier even bij. Nogmaals: ik bedoel dit echt niet negatief en het is het allemaal hartstikke waard. Maar ik ben gewoon graag eerlijk en genuanceerd op mijn blog, net zoals ik zelf ben eigenlijk. Dat ik ergens niet 100% enthousiast over ben, betekent niet dat ik er niet enthousiast over ben. Als je snapt wat ik bedoel, haha.

The perks

Studeren in het buitenland (en specifiek in Canada) brengt een hoop andere voordelen met zich mee.

Zo merk ik dat mijn Engels beter wordt. Dat is logisch natuurlijk, maar het is zo leuk om het echt bewust te zien. Ik heb tweetalig vwo gedaan en mijn bachelor thuis is ook in het Engels. Maar toch spreek je het niet thuis, en zijn er altijd pauzes. In Algonquin heb ik bijna non-stop Engels gepraat, ook met Nederlanders. Ik studeerde vorige week samen met mijn Nederlandse huisgenoot en daar overhoorden wij elkaar ook honderd procent in het Engels, iets wat ik normaal eigenlijk nooit doe. En als ik met Engelsen ben en direct daarna iets in het Nederlands zeg, gebruik ik Engelse stopwoordjes.

En zo gaat het praten steeds vloeiender. Ik merk dingen in de taal die me voorheen nooit waren opgevallen. Ik leer vertalingen van woorden die ik nooit nodig heb gehad, zoals afzuigkap. Ik zie hoe het Britse Engels veel meer op het Nederlands lijkt dan het Amerikaanse/Canadese. En ik zal nooit wennen aan dat je zegt “you cook meat and vegetables” (want water boils).

Verder zijn hier zo veel dingen waar ik gebruik van kan maken. Vooral op de universiteit zijn er zo veel diensten, op het gebied van mentale gezondheid bijvoorbeeld. Toen ik een huisgenoot vertelde over mijn twijfels over de toekomst, gaf ze de suggestie dat ik ook met een carrière-adviseur hier zou kunnen praten. Gewoon, omdat het kan, en misschien krijg ik wel nieuwe inzichten.Ik kan een gratis griepprik halen (ga ik niet doen) en het sportcentrum heeft alles en is gratis toegankelijk. Er is een studiekamer in mijn gebouw en over het algemeen worden er gewoon heel veel dingen georganiseerd hier op de campus. Nu weet ik niet alsof ik er even blij mee zou moeten zijn als wanneer ik het collegegeld hiervoor zou moeten betalen, maar dat is een ander verhaal.

Natuurlijk zou ik hier totaal niet moeten denken aan Nederland, maar ik waardeer het land waar ik vandaan kom wel meer. Vooral het openbaar vervoer, dat hier behoorlijk slecht is geregeld. Mijn fiets. Dat alles kleiner is: de verpakkingen, de supermarkten, de auto’s. Alles is compacter en dichterbij. Compacter omdat iedereen hier in vrijstaande huizen woont, dichterbij omdat Canada zo reusachtig groot is. Dat je in Europa zo ver bent in zes uur maar hier nog steeds in Zuid-Ontario. Dat vliegen zo goedkoop is: waarom ga ik nooit een weekend naar Rome of Barcelona?

Aan de andere kant vind ik het niet negatief dat ik wel zin heb om weer naar huis te gaan. Ik bedoel namelijk absoluut niet dat ik nu naar huis wil! Vannacht droomde ik dat ik het mooi vond geweest en dat ik nu wel weer naar huis wilde. Nou, gelukkig was dat een droom. Ik ben heel blij dat ik deze kans heb en ik vind het ook heerlijk om uit de “sleur” van thuis te zijn, maar er zijn gewoon ook een heleboel kansen thuis, en ik vind het fijn om te beseffen wat ik allemaal kan doen als ik weer terug ben.

En nu?

Stiekem vind ik het dus best wel irritant dat ik eigenlijk nog geen idee heb wat ik vanaf 22 december ga doen. Dan moet ik namelijk mijn accommodatie uit.Ik heb daarna gewoon nog drie weken om dingen te doen, en die tijd wil ik gebruiken ook. Maar die plannen komen wel, daar heb ik vertrouwen in.

Ondertussen ben ik een beetje bezig met wat ik nou wil voor mijn scriptie, master en stage. Niet per se iets waar ik me mee bezig wil houden, natuurlijk. Maar als ik alles bij terugkomst nog moet uitzoeken, word ik nog ongelukkiger. Er staat al een blog over tussen mijn concepten maar het is nou niet echt een superleuk verhaal, dus ik twijfel nog of ik het ga posten. Eerst ga ik proberen wat afwisseling te vinden tussen alle persoonlijke posts, al vind ik het nog steeds wel lastig om tijd te maken voor mijn blog. Aan de andere kant: ik heb hier nog een supermooie tweeënhalve maand te gaan, en daar ga ik zo veel mogelijk van genieten ook!

Geen reacties

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.