Canada

Waarom ik een beetje Canadees ben geworden

Mijn tijd hier in Canada heeft me doen realiseren dat ik toch wel heel erg Nederlands ben. Meer dan ik van tevoren dacht, eigenlijk. Of ik daar blij mee ben, weet ik nog zo net niet, maar daar gaat het nu niet over… En hoewel ik in bepaalde dingen altijd Nederlander zal blijven, is het logisch dat ik me ook op bepaalde manieren wel aanpas aan de locale cultuur. Tijd voor een lijstje!

Ik draag mijn sportleggings in het openbaar

Don’t get me wrong: als je leggings wil dragen, moet je dat lekker doen. Een aantal jaar geleden, toen het net een “ding” werd, vond ik sportkleding dragen echt not done. Inmiddels vind ik dat mensen gewoon moeten dragen waar ze zich fijn in voelen. Dat ik zelf (sport)leggings zou dragen, had ik echter nooit voor ogen gezien. Het begon met tripjes naar de was- en studieruimtes in mijn gebouw, en nu doe ik ze ook aan naar die supermarkt of tijdens het wandelen. Als je ze niet voor het sporten gebruikt, moet je er iets mee toch?

Eerlijk gezegd heb ik ook nog maar één broek die lekker zit. Met een rokje voel ik me dan weer heel overdressed. Want ja, bijna iedereen draagt sportkleding. Sowieso kleedt iedereen zich hier meer casual. Dat zie je zelfs in de collecties van de winkels. Het is allemaal gewoon… saai? Niet dat ik bijzondere kleding draag of zo, maar de keuze om dat wel te doen is weer heel beperkt.

Ik maak small talk met de caissières

Als introvert heb ik echt een hekel aan small talk. Daarom is het wel fijn om in Nederland te wonen: small talk blijft beperkt tot de kapper en de tandarts. En familie die je verder nooit spreekt (en proberen te raden van wie van hun neven je het kind bent). Bij de kassa blijft het beperkt tot “hoi”, “dankjewel”, en “jij ook” (als reactie op “fijne dag” dus).  En dat vond ik altijd wel prima.

Dat begint natuurlijk met how are you terugvragen aan de caissière. Maar ik merk ook dat ik, bijvoorbeeld tijdens het afrekenen, gewoon een gesprek ga voeren. Toen ik mijn regenjas kocht vertelde ik bijvoorbeeld aan dat meisje waarvoor ik de jas ging kopen. Ik weet niet waarom, iedereen komt hier gewoon heel toegankelijk over of zo.

Ik zie het echt al voor me dat ik dit straks automatisch ga doen als ik in Nederland ben, haha. Dat is natuurlijk weer het andere extreme, maar ik hoop wel dat ik dit stukje van mijn Canadese identiteit meeneem naar Nederland.

Ik raak gewend aan het langzamere tempo

Ik ben wat dit precies typisch Nederlands: ik heb altijd haast, ben geïrriteerd als dingen langzaam/inefficiënt gaan. Nou, dat gebeurt hier dus wel. Je boodschappen worden bijvoorbeeld ingepakt in de supermarkt. Ik neem altijd mijn eigen tasjes mee en doe het dus zelf, maar het kost wel tijd.

De bus is ook niet vaak op tijd. In Nederland gaan mensen na twee minuten al onrustig doen. En ik vind op de tram wachten écht tijdverspilling. Hier verwachten ze bij voorbaat al niet dat de bus op tijd komt. Je zou verwachten dat het in een Westers land wel iets beter geregeld is allemaal, alleen dat valt dus nog wel tegen. Ik vond dit en trouwens een stuk minder erg toen ik zag dat de buschauffeur ook mensen helpt met uit de bus komen en bijvoorbeeld kinderwagens tillen of de bus omlaag kantelen zodat mensen er makkelijker uit kunnen.

Wat dat betreft is Canada wel een goede plek voor het testen van mijn geduld. Alles gaat nét iets langzamer, maar het is niet op het niveau Zuid-Europa. Want daar zou ik gek worden denk ik, haha. Ook fijn: als je dan een keer te laat komt, doet niemand daar moeilijk over. Je mag bijvoorbeeld gewoon de collegezaal nog in.

Ik draag trots mijn Western-trui

Hoe vaak zie je in Nederland mensen met een trui van hun universiteit lopen? Ik weet toevallig dat mijn universiteit in Nederland ze heeft omdat één jongen van mijn jaar er eentje heeft, maar verder… Hier op de campus vind je shirts, truien, joggingbroeken, rugzakken en bedrukte sportkleding van Under Armour, maar ook accessoires en kleding voor je baby of hond. En het wordt ook daadwerkelijk gedragen (door baby’s en honden weet ik niet). Ik denk dat op iedere willekeurige dag 10% van de studenten op de campus iets Western-gerelateerds draagt.

2016-11-18-12-09-57

Ze hebben trouwens zelfs een hele wintercollectie met mutsen, sjaals en zelfs een ugly christmas sweater.

Ik ken het menu van Tim Horton’s ongeveer uit mijn hoofd

Dit is niet per se iets positiefs, maar het is wel zo. (En handig, want mijn bril is zo slecht dat ik het menu pas kan lezen als ik er recht voor sta. Beetje ongemakkelijk als er een rij achter je staat).

Tim Horton’s is trouwens de Canadese Starbucks, alleen kan je er ook broodjes halen. En is het veel goedkoper. En bestellen mensen gewoon koffie in plaats van ingewikkelde latte’s.

Twee uur met de bus naar Toronto is om de hoek

Sinds ik vorige week een bustrip van dertien uur naar Montréal maakte (note: in die tijd was ik bijna van mijn ouders huis in Nederland naar downtown Toronto gereisd,  inclusief die drie uur op het vliegveld dus) weet ik het zeker: het concept “afstand” heeft een heel nieuwe betekenis gekregen. Twee uurtjes naar Toronto is niks, en dat is dus zonder de lijnbus naar de bushalte zelf.

Back in Europe…

Ik vind het altijd heel irritant als mensen dit zeggen, want Europe is zo divers (geldt voor elk continent trouwens). Maar voor Noord-Amerika is Europa wel een beetje een plek (en bovendien, kleiner dan heel Canada), en als ze op vakantie gaan blijft het ook vaak niet bij een land. Maar nu ontdek  ik dat k het zelf ook wel eens zo zeg. Vooral als het over eten gaat, trouwens.

Ik praat als een Noord-Amerikaans meisje

Erg Canadees is mijn accent nog niet, want ik zal nooit poer (poor) of aboot (about) zeggen, maar verder is mijn accent wel echt Amerikaans geworden. Hiervoor wist ik het nooit zo goed. Dat ik nooit een mooi Brits accent zou krijgen werd me al vrij snel duidelijk. Toch vond ik het altijd onwennig om Amerikaans te praten. Inmiddels gaat het eigenlijk automatisch. Helaas betekent dit dus ook dat ik moet afleren om steeds het woord like te gebruiken….

Ik blijf trouwens wel Britse woorden zeggen. Queue bijvoorbeeld. Dat komt waarschijnlijk omdat het een van de eerste Engelse woorden is die ik leerde: toen ik een jaar of negen was speelde ik altijd Roller Coaster Tycoon in het Engels, haha. 

Het enige irritante is dus dat ik niet weet of mensen meteen doorhebben dat ik geen native speaker ben, of dat ik gewoon een Canadees ben die soms wat moeilijk uit haar woorden komt.

Ik voel me een piepklein beetje een trotse Canadees

Zeker nu naar de Amerikaanse verkiezingen. En nee, Canada is niet perfect. Zeker niet. Er zijn veel dingen die ze beter doen dan hun onderburen, maar rond de omgang met aboriginals, om maar wat te noemen, gaat er nog een hoop fout. Maar ze doen hun best en ik vind het een prettig land, prettiger dan Nederland, en zeker op dit moment. En elke keer als Canada iets goeds doet, krijg ik een blij gevoel.

Kunnen we het trouwens even hebben over de Facebookpagina van Trudeau? Betere Canadapropaganda bestaat er niet, haha. En toch vind ik het leuk.

Edit 26/11: Ik zeg tegen alles en iedereen sorry

Ik stond vannacht in de club (wow, wat een wild leven heb ik toch) toen iemand tegen me aan botste en ik sorry zei. Mijn eerste reactie: hoe kon ik dit zijn vergeten in mijn blogpost? Volgens mij is dit Canadees stereotype nummer 1: dat ze altijd sorry zeggen. Ik kan zeggen dat dat inderdaad waar is. En zelf doe ik er net zo erg aan mee. Ik krijg wel vaker de opmerking dat ik te vaak sorry zeg, al voordat ik naar Canada ging dus. Nou mensen: bereid je maar vast voor….

 

En zo went bijna alles. Ik proef de chloride in het kraanwater niet meer (terwijl ik dat vroeger echt vermeed in het buitenland) en twintig minuten lopen is dichtbij. Aan de airco en de grote temperatuurverschillen wen ik dan weer niet: ik ben al sinds eind september permanent verkouden.

Over het weer gesproken: het is waar dat Canadezen inderdaad een ander perspectief van koud hebben. Als het drie graden is buiten, lopen mensen gewoon rond in hun trui. Ik trek dan echt wel mijn winterjas aan, haha. In Montreal is het nog kouder en daar werden we gek aangekeken. Maar we hadden het gewoon echt koud…

Wat er nog meer niet gaat wennen? De belastingen die altijd nog bovenop de prijzen komen, om maar even wat te noemen. Dat ze hier eigenlijk niet gezellig borrelen, maar alleen maar predrinks hebben om… te drinken. Byob betekent dat iedereen z’n eigen fles meeneemt en daar alleen uit drinkt, in plaats de fles op tafel te zetten. Volgens mij is dat ook iets Brits trouwens, maar zo ongezellig! Ach, in het buitenland leer je thuis ook wel weer te waarderen, haha.

 

4 Reacties

  • Beantwoorden
    Marjolein
    24 november 2016 op 16:22

    Dit vind ik echt een heerlijk artikel! Gelukkig maar dat je ook bepaalde dingen uit Nederland bent gaan waarderen :)

  • Beantwoorden
    Hester
    25 november 2016 op 11:18

    Ah dit is zo leuk om te lezen! Tof dat je je al zo aan hebt gepast maar ook Nederland juist weer waardeert om sommige dingen. In Utrecht zie je trouwens ook wel wat University Utrecht-truien, maar dat is alsnog max 2% van de studenten dus heel beperkt haha. Ik denk dat dat vanzelf meer wordt als je meer kan doen op een campus en je de uni dus met meer dingen associeert dan alleen je studie. Anyhow, nice!

  • Beantwoorden
    Beau
    25 november 2016 op 22:07

    Ahh dit is echt geweldig om te lezen! Maar ja, jij zou hier in Griekenland he-le-maal gek worden van het slome tempo. Ik word er zelf namelijk na twee maanden nog steeds mega gefrustreerd van, het gaat nooit helemaal wennen. Ik heb trouwens het omgekeerde met ‘trots zijn’. In Griekenland gaat namelijk alles eigenlijk alleen maar fout en mensen zien Nederland echt als een ‘goed’ land met goede universiteiten en regels. Maar zo leer ik dus zeker wel te waarderen wat ik thuis heb, en daar moet ik het uiteindelijk toch langer mee doen ;)

    • Beantwoorden
      Lisa
      26 november 2016 op 19:17

      Haha dat geloof ik graag, zeker na die verhalen van je!

      En ja, er zijn hier ook wel een aantal dingen die in Nederland zeker beter geregeld zijn (het openbaar vervoer, de zesbaanswegen in de stad en verschrikkelijk grote auto’s hier, om maar wat te noemen). Sowieso is Nederland echt ontzettend georganiseerd, zelfs voor een Westers land. Maar het is inderdaad fijn om te waarderen wat we thuis hebben!

    Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.