Canada Personal

Een december in het buitenland

Ik denk dat ik vier of vijf jaar geleden, op mijn blogspot-blog, een stukje schreef over dat kerst voor mij eigenlijk helemaal niet hoeft. Al dat commerciële gedoe, overal dezelfde liedjes, stress (Wat gaan we eten? Wat moet ik aan? Wat voor cadeautjes moet ik kopen?) en dat eindeloze gepraat over hoe veel we allemaal zin hebben in kerst. Ik moet toegeven dat ik me best heb vermaakt op de kerstmarkt dit weekend, maar nog steeds zijn feestdagen niet mijn favoriet. 

Ergens vond ik het dus ook niet zo erg om met kerst niet thuis te zijn. Met Sinterklaas (nu, dus) ben ik aan het studeren. Met kerst ben ik in Boston en met oud en nieuw zit ik ergens op een ananasboerderij in Costa Rica.

Ik zag er zelfs de voordelen wel van in. Ik hoef me niet druk te maken over waar ik kerst ga vieren. Ik hoef geen plannen voor oud en nieuw te maken (niet dat ik dat anders wel doe, maar ik voel me in ieder geval niet schuldig omdat ik het niet probeer). Ik hoef geen kerstoutfit te scoren. Ik hoef niet te helpen met het optuigen van de kerstboom (sorry mam) en ook niet af te wassen. Ja, dit idee beviel me wel.

Maar nu vind ik het dus toch wel een beetje jammer.

Donkere dagen en geen echt huis

Ooh, wat had ik afgelopen week zin om onder een dekentje op de bank televisie te kijken, terwijl mijn ouders koken. Of om met een kop thee tegen de radiator te zitten. Dit komt echt door de donkere dagen hoor. Helaas heb ik geen radiator*, geen comfortabele bank (ook geen comfortabel bed trouwens), geen dekentje, geen televisie en al helemaal geen ouders om voor me te koken. En ook geen kerstkransjes en -chocolaatjes zoals thuis. Dit is sowieso gewoon een gevalletje “je wil wat je niet kunt krijgen” maar toch.

Mijn huis is best wel kil en donker, zeker nu de zon zo vroeg onder gaat. Het is klein. Ik heb een paar keer de fout gemaakt om een hele dag niet buiten te komen. Nou, dan word ik dus écht knettergek in huis. Dat maakt het verlangen naar een “echt” huis toch wel groter.

En kerst staat natuurlijk gelijk aan huiselijkheid: lichtjes, warmte, familie, gezellig eten… door het gebrek aan al die dingen door de maand heen, krijg ik ook meer zin in kerst. Best gek, haha.

* Mijn huisgenoot en ik probeerden onze Canadese huisgenoot uit te leggen wat een radiator is. In plaats daarvan hebben we een ding dat warme lucht door de kamer blaast (ja, dat voelt inderdaad heel naar). Haar reactie?: Die heb je in oude hotels, toch?  Oh, Canada toch. 

Mensen missen

Ik ben nu ruim drie maanden weg en ik mis de mensen thuis. Eigenlijk miste ik ze na een maand, maar het komt nu wel vaker en voelt intenser. En ik vind dat ik dat best eerlijk mag toegeven, omdat dit echt niet abnormaal is. Ik heb nog steeds veel plezier hoor, maar ik mis thuis soms gewoon! Ik heb verder nooit last van heimwee gehad. Maar ja, schoolexcursies waren altijd maar een week en mijn ouders waren altijd mee op langere vakanties. Ik heb ook nooit eerder een relatie gehad (behalve die twee weken dat we elkaar niet zagen in de zomervakantie. Nu ik erover nadenk duurde dat eigenlijk ook al lang).

Maar het zijn ook de mensen die ik niet dagelijks spreek. Mijn vrienden, mensen van de vereniging. Het is gewoon vertrouwder, makkelijker.

Ik heb me er trouwens vanaf het begin al bij neergelegd dat ik gewoon 13 januari thuis ben en ik ga echt niet steeds zielig zitten doen. Dat is namelijk alleen maar zonde!

Omgeving in shock

Het zijn vooral de Engelsen. Kerst is daar natuurlijk heel belangrijk en iedereen die het hele jaar blijft gaat met kerst naar huis. Ze vinden het gek dat ik niet bij mijn moeder (en de rest van de familie, maar vooral mijn moeder) ben. Ik probeer ze uit te leggen dat kerst echt niet het hoogtepunt van het jaar is. Natuurlijk hebben we wel een kerstdiner en zo, maar we houden het redelijk basic.

Nog snappen ze het niet helemaal. Ik moet ze er in ieder geval steeds aan herinneren dat ik het echt niet zo erg vind en dat mijn ouders ook echt niet beledigd zijn dat ik er niet ben. Al begin ik door al hun enthousiaste kerstpraat toch een beetje aan mezelf te twijfelen, haha.

Stiekem toch een kerstfan

Of misschien ben ik door al die Noord-Amerikaanse kerstheisa stiekem toch ietsje meer een kerstfan geworden. Dit leek me op het eerste gezicht totaal geen logische verklaring. Maar dus door alle Engelsen, door de kerstmarkt, en de extravagante versieringen en lichtjes, word ik er toch wel een beetje in meegenomen. En die versieringen zijn leuk, maar uiteindelijk blijft kerst toch wel een familiefeest.

 

Hoe dan ook: ik ben echt superexcited om kerst in Boston te vieren! Een andere stad in een land waar kerst sowieso heel groot is. Of me dat gaat bevallen? Dat gaan we wel meemaken Wat we gaan doen weet ik nog niet. We moeten wel een beetje opschieten met onze plannen, want anders eindigen we nog bij de McDonald’s. Bovendien maken die drie weken extra ook niet heel veel uit. In januari mag ik iedereen weer platknuffelen. Nu al zin in.

Is kerst voor jou belangrijk? Zou je een vakantie boeken tijdens kerst? 

Geen reacties

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.