Books Lisa loves Music Personal Shopping & stuff

Over mijn consumptiegedrag in 2018

Het voordeel van zo lang niet bloggen is dat ik nog een hele hoop dingen heb om met jullie te delen, zonder in herhaling te vallen. Ik wil graag lekker cliché beginnen met een aantal van mijn favoriete aankopen, boeken, series en muziek van het afgelopen jaar, zodat jullie weer een beetje een idee hebben van waar ik me de afgelopen tijd zoal mee bezighield!

Ik kocht…

Een noise-cancelling koptelefoon. Of nou ja, dé noise-cancelling koptelefoon. Er zat twee keer korting op maar alsnog koste dit ding bijna een maand huur, niet per se een aankoop die ik mezelf kon verantwoorden, maar ik wilde dit ding al ja-ren, kon het betalen en zou de komende tijd waarschijnlijk niet zo’n goede deal meer tegenkomen. Ik heb niet per se verstand van geluid en weet dat er betere koptelefoons op de markt zijn, maar hij heet niet voor niets de quietcomfort: ik kan hem uren ophouden zonder last van mijn hoofd of zo te krijgen. En in de winter is het ook een goede oorwarmer, haha.

Ik las…

Moeizaam.. Het duurde een tijd voor ik me weer op een boek kon concentreren en dan moeten het nog steeds simpele of meeslepende boeken zijn. Toch las ik er een paar! Sorry trouwens dat ik niet echt een uitleg geef, maar ik denk dat de omschrijving (weet je wel, wat vroeger op de achterkant stond, tot alles werd vervangen door recensies) dat toch beter kan dan ik.

Ten eerste mijn favoriete non-fictieboek van het afgelopen jaar: Je Moet (Bijna) Niets van Lianne Keemink, oftewel The Self Help Hipster. Ik volg haar blog al jaren en was daarom ook heel excited toen ik hoorde dat ze een boek uit ging brengen. En toen bleek het ook nog eens over een onderwerp te gaan wat ik daadwerkelijk kan toepassen: niet zo veel eisen stellen aan jezelf en je minder aantrekken van wat anderen van je verwachten. Misschien was dit het eerste Nederlandse zelfhulpboek dat ik las en het beviel goed: ik hou wel van die (Rotterdamse) nuchterheid. Het heeft me destijds echt een goede boost gegeven dus ik kan bijna niet wachten om het weer te herlezen!

Misschien wel mijn favoriete fictieboek: Little Fires Everywhere van Celeste Ng. Dit is echt gewoon wat je wil van een boek: origineel verhaal, fijne schrijfstijl, interessante personages en vooral een hele goede spanningsopbouw. Daarom las ik het ook in anderhalve dag uit, en dat voor een boek dat geen chicklit en ook geen YA is. Nogmaals: vroeger kon ik dit, maar nu is dit echt een uitzondering.

Als je wel iets zoekt waar je wat minder bij na hoeft te denken: de Onbreekbaar-serie van Lisette Jonkman. Helaas alleen te lezen op Kobo Plus, maar ik had ze steeds binnen twee dagen uit. Het is een spin-off van de Verkikkerdwereld en gaat over een zeer studentikoze blonde Ferdi en Abby, een paar jaar oudere barvrouw met een beginnende modellencarrière. Ze komen van totaal verschillende werelden maar zoals de titel suggereert komen ze in een friends-with-benefitssituatie terecht, en dat kan natuurlijk nooit lang goed gaan. Deze serie was vermakelijk maar heeft voor een new-adultserie, als je dat zo kan noemen, toch best wat diepgang, en het is gewoon leuk dat het zo’n oerhollandse setting heeft, haha.

En als laatste: A Little Life, waarvan ik me nog steeds wel eens afvraag waarom ik dit mezelf heb aangedaan. Het is 900 pagina’s aan veelal verdriet, en ik heb er maanden over gedaan omdat het soms te heftig werd. Nu schrik ik jullie natuurlijk hartstikke af, haha, maar geloof me als ik zeg dat het echt een heel mooi verhaal was. Ik ben zelf blij dat ik niet te veel wist voordat ik eraan begon, maar dat heb ik meestal met boeken.

Wil je weten wat ik nog meer lees? Je kunt me toevoegen op Goodreads!

Ik keek…

Te veel (slechte) series op Netflix. Mijn concentratie is gewoon nogal slecht, vooral als het op series en films aankomt. Ik kan slecht tegen spanning en veel comedyseries zijn gewoon nét mijn humor niet. Ik heb het idee dat er al véél te veel over Netflix geschreven wordt dus even snel een opsomming van wat ik wél leuk vond: Jane the Virgin, Brooklyn 99, Élite*, the Good Place en Sex Education. Trouwens, even over dat laatste: iedereen heeft het erover dat het niet klopt dat het zo Amerikaans is, maar waar ik me vooral over verbaas is dat het steeds zulk mooi weer is?

*= ik vroeg aan een collega om serie-aanraders en zei dat ik niet tegen eng/spanning kon, maar ze was verbaasd dat ik dan wel Élite had gekeken. Oké, ik vond het wel een beetje spannend, maar ook weer niet heel erg.

Ik luisterde..

Drie maanden lang alleen maar naar m’n Daily Mixes mijn Interrailplaylist of de radio ervan, omdat ik niet goed wist hoe ik nieuwe muziek moest ontdekken. Ik hou van Spotify, maar omdat je voorgemaakte playlists krijgt en ze op basis daarvan weer nieuwe playlists voor je gaan maken, ben ik mijn eigen muzieksmaak een beetje kwijtgeraakt. Ik ben nu trouwens voor het eerst aan het doen wat ik al drie jaar probeer maar me nooit lukt: alle nummers die ik tegenkom toevoegen aan een playlist (per seizoen). Ik probeer dat al ja-ren en het lukte me nooit. Stom hoe het dan in een nieuw jaar opeens wel lukt, eigenlijk. Dus hopelijk wordt mijn luistergedrag in 2019 weer ietsje diverser! Verder zag ik Imagine Dragons (2x), the Wombats en Arcade Fire live.

Ik dronk…

Uh, deze laatste categorie is een béétje random, maar om nou een aparte blogpost te wijden aan een drankje (Mensen van Oatly, als jullie dit lezen: tegen betaling zou ik dit zeker doen)… Ik weet niet waarom, maar ijskoffie is het afgelopen jaar een beetje mijn ultieme comfortdrankje geworden. Ik denk dat het begon met de Iced Capp’s van Tim Hortons in Canada, maar aangezien koffie to go in Nederland belachelijk duur is, ben ik het zelf maar gaan maken. Ik drink nu helemaal geen koemelk meer, maar ik haalde dat hiervoor al nooit in huis.

En ik weet niet waarom, maar dit is mijn comfortdrankje geworden. Ik denk dat het door de romigheid komt, en het zoete, en de milde koffiesmaak. Ik voel me al-tijd beter als ik dit heb gedronken. Waarschijnlijk heb ik mezelf gewoon zo geconditioneerd, maar het werkt, dus zo erg is dat niet? Ik maak ze dus meestal koud omdat dat makkelijk is en omdat ik een warme haverlatte toch nooit zo lekker kan maken als bij Espresso House in Scandinavië.

Havermelk is denk ik qua smaak het meest neutraal en een tikkeltje zoet, maar niet heel erg. Ik doe er ook altijd een minischeutje vanillesiroop in. Dit is de havermelk uit het koelschap maar die uit het houdbare schap is ook heel erg prima (neem de baristaversie als je schuimende latte’s wil). Deze is alleen extra romig en daardoor ook een beetje extra vet. Maar ja, als je toch verder nauwelijks zuivel neemt kan dat best, toch?

Hier komt het recept: je maakt in een glas espresso of gewone koffie (ik drink oploskoffie want ik ben lui), iets sterker dan normaal. Je laat dit even een kwartiertje in de koelkast staan, vooral zodat het glas koud wordt, maar je kunt ook een extra ijsklont erin doen. Vul je glas aan met havermelk (of amandelmelk, of kokosmelk (ben ik persoonlijk geen fan van), of sojamelk…) en doe er twee ijsklontjes en een beetje koffiesiroop naar keuze in. Drink het met een rietje* want rietjes maken alles beter, maar wees wel een beetje lief voor het milieu. Oké, waarom ik hier een heel recept voor heb uitgetypt weet ik eigenlijk ook niet. Ik maakte vroeger soms wel eens warme latte met schuim, maar ik heb geen melkopschuimer dus moest ik het kloppen in een pannetje en dat was toch net iets teveel moeite.

Het rietje is van Dille en Kamille, mochten jullie dat je afvragen. En ja, ik kook ze regelmatig uit.

Ik ga maar snel stoppen, voordat meer dan de halve blogpost over een pak drinken gaat, haha. Wat is jouw favoriete aankoop/boek/serie/artiest/eten/drinken van de afgelopen tijd?

4 Reacties

  • Beantwoorden
    Hester
    9 februari 2019 op 12:51

    Ik heb in Italië dus een keer ijskoffie besteld en toen was ik serieus verbaasd toen ik gewoon zwarte koffie met ijsklontjes (en suiker volgens mij?) kreeg (voelde me wel heel erg de domme Hollander) maar het was wel echt meeega lekker, vooral omdat het toen 35 graden was. Ik vind ijskoffies als in cappuccino ofzo ook lekker en de grap is dat mijn koffiezetapparaat gewoon een stand heeft waarmee je je koffie kan zetten maar dan koud maar ik durf het dus nooit te proberen omdat ik bang ben dat het vies is, hahah. Tot zover mijn avontuurlijkheid.

    • Beantwoorden
      Lisa
      10 februari 2019 op 17:13

      Haha, bij ijskoffie heb je misschien iets te snel een frappuccino-associatie maar koffie met ijsklontjes is eigenlijk gewoon ijskoffie. En ik zou die koude stand gewoon proberen, in het ergste geval heb je een kopje verpest en in het beste geval heb je een geweldige ontdekking gedaan! En nou ja, avontuurlijkheid: ik durf m’n koffie niet eens zwart te drinken, haha.

  • Beantwoorden
    Inge
    9 februari 2019 op 21:45

    Ik heb je toegevoegd op goodreads! Mijn favoriete aankoop is mijn nieuwe sportlegging, krijg er echt motivatie door.

    • Beantwoorden
      Lisa
      10 februari 2019 op 17:14

      Yes, ik heb je geaccepteerd! En superfijn dat je met zoiets kleins zo veel kunt bereiken, dat zijn echt de beste aankopen!

    Reageer

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.